Postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2026 r., sygn. I USK 1471/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jolanta Frańczak
w sprawie z odwołania W. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Płocku o ponowne ustalenie wysokości emerytury, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 sierpnia 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. akt III AUa 507/25,
1. odrzuca skargę kasacyjną odnoście do punktu 1 zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego,
2. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w pozostałym zakresie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Płocku wyrokiem z dnia 19 marca 2025 r. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Płocku z dnia 27 września 2024 r. odmawiającą ubezpieczonemu W. K. prawa do ponownego ustalenia wysokości emerytury w ten sposób, że ponownie ustalił wysokość emerytury ubezpieczonego w wieku powszechnym z pominięciem art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2025 r., poz. 1749 ze zm., dalej jako ustawa emerytalna) (pkt 1) oraz przekazał organowi rentowemu do rozpoznania zawarty w odwołaniu wniosek o wyrównanie wysokości emerytury z pominięciem tego przepisu (pkt 2).
Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 3 grudnia 2025 r. oddalił zawarte w apelacji organu rentowego zażalenie na punkt 2 wyroku Sądu Okręgowego (pkt 1), zmienił zaskarżony wyrok Sąd Okręgowego w jego punkcie 1 w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do przeliczenia emerytury bez potrącenia kwot emerytur w obniżonym wieku wypłaconych do osiągnięcia przez niego wieku uprawniającego do nabycia emerytury w wieku powszechnym i oddalił odwołanie w pozostałej części (pkt 2), oddalił apelację w pozostałej części (pkt 3), a także zniósł wzajemnie koszty postępowania apelacyjnego między stronami (pkt 4).
W sprawie meriti przyjęto, że organ rentowy decyzją z dnia 17 maja 2011 r. przyznał ubezpieczonemu, ur. […] 1951 r., prawo do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, a decyzją z dnia 9 października 2020 r. - emeryturę z tytułu osiągnięcia powszechnego wieku emerytalnego, której wysokość ustalono z uwzględnieniem art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej. W dniu 20 września 2024 r. ubezpieczony wniósł „o wznowienie postępowania” i ponowne przeliczenie emerytury powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 czerwca 2024 r., SK 140/20 (OTK-A 2024, poz. 67), stwierdzający, że art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej w zakresie, w jakim dotyczy osób, które przed dniem 6 czerwca 2012 r. (tj. przed ogłoszeniem ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2012 r., poz. 637, która wprowadziła do ustawy emerytalnej art. 25 ust. 1b), złożyły wniosek o jedną z emerytur wymienionych w tym przepisie, jest niezgodny z art. 67 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP. Sąd Apelacyjny podkreślił, że Sąd Okręgowy - uwzględniając brak publikacji powołanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 140/20 i wskazując na funkcjonowanie w porządku prawnym art. 25 ust. 1b ustawy emerytalne - prawidłowo stwierdził wystąpienie nowej okoliczności, o której mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, jaką jest nieuwzględnienie wówczas obowiązującego standardu konstytucyjnego potwierdzonego późniejszym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, a tym samym istnienie podstaw do „wznowienia postępowania” i ponownego ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
