Postanowienie SN z dnia 30 lipca 2026 r., sygn. I CSK 575/25
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
na posiedzeniu niejawnym 30 lipca 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa P.G. i A.G. przeciwko Bank w W. o zapłatę i ustalenie, na skutek skargi kasacyjnej Bank w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22 lutego 2024 r., VI ACa 1996/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu tego
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 14 września 2022 r wydanym w sprawie z powództwa P.G. i A.G. przeciwko Bank w W. (dalej Bank) o ustalenie i zapłatę Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił, że bliżej opisana umowa stron o kredyt hipoteczny z 28 stycznia 2008 r, jest nieważna, zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 99 997,25 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 28 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty i oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Po rozpoznaniu apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 22 lutego 2024 r. zmienił powyższe orzeczenie w ten sposób, że uwzględniając podniesiony przez pozwanego zarzut zatrzymania zastrzegł, iż zapłata zasądzonej kwoty nastąpi w wypadku zaofiarowania przez powodów lub zabezpieczenia przez nich zwrotu otrzymanej od pozwanego kwoty 120 750 zł oraz oddalił apelację Banku w pozostałym zakresie.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną opierając wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przyczynach kasacyjnych objętych art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój orzecznictwa i nauki prawa oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Stosownie do 398§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Z punktu widzenia funkcji oraz założeń skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, rolą „przedsądu” jest wstępna selekcja skarg pod kątem spełniania wymienionych wyżej kryteriów (przyczyn kasacyjnych) kwalifikujących skargę do jej przedstawienia Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
