Postanowienie SN z dnia 14 lipca 2026 r., sygn. I PSK 224/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
w sprawie z powództwa A.K. przeciwko Szpitalowi w C. o wynagrodzenie za pracę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 lipca 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt IV Pa 70/24,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od Szpitala w C. na rzecz A.K. kwotę 1350 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt złotych), wraz z ustawowymi odsetkami za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia zobowiązanemu orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Częstochowie, wyrokiem z 19 lutego 2025 r., oddalił apelację pozwanego Szpitala w C. od wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 18 kwietnia 2024 r., którym to zasądzono od pozwanego na rzecz powódki A.K. kwotę 25 194,04 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.
Strona pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie, zaskarżając wyrok w całości i opierając skargę na podstawach naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.:
(-) art. 3 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz załącznika do ustawy (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 2139, zwanej dalej ustawą o najniższym wynagrodzeniu) poprzez błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że: - zmiana ustawy od 1 lipca 2022 r. nie powiązała współczynników pracy poszczególnych grup zawodowych z wymaganym wykształceniem, podczas gdy dopiero od dnia 1 lipca 2022 r. ustawodawca zmienił zasady naliczania wynagrodzenia pielęgniarek i doprecyzował, że zakwalifikowanie do poszczególnych grup zawodowych jest zależne od wykształcenia pracownika „wymaganego” na stanowisku, na którym pracownik jest zatrudniony, tj. podział na grupy opiera się na kryterium, którym są kwalifikacje wymagane od pracownika na zajmowanym stanowisku, co wbrew stanowisku Sądu II instancji, wynika wprost z wykładni literalnej przedmiotowego załącznika, w konsekwencji powyższego naruszenia Sąd II instancji błędnie przyjął, że powódce powinno zostać przyznane wynagrodzenia według współczynnika pracy dla grupy 2 załącznika do ustawy o najniższym wynagrodzeniu; - od dnia 1 lipca 2022 r. powódka powinna otrzymać wynagrodzenie zasadnicze według kwalifikacji rzeczywiście posiadanych, które zostało obliczone według współczynnika odpowiadającego 2 grupie zawodowej załącznika do ustawy o najniższym wynagrodzeniu, podczas gdy powódka powinna otrzymać wynagrodzenie zasadnicze według współczynnika odpowiadającego grupie 5, zgodnie z kwalifikacjami wymaganymi na zajmowanym przez nią stanowisku pracy; - skoro powódka posiada wyższe wykształcenie i specjalizację, to w świetle dotychczasowej praktyki pozwanego winna była zostać przeszeregowana do grupy zawodowej 2 ze współczynnikiem wynagrodzenia 1,29 przyporządkowanym dla wyższego wykształcenia magisterskiego i specjalizacji, podczas gdy brzmienie załącznika dotyczącego grup zawodowych uległo zmianie i nie można przyjąć, by powódka mogła zostać automatycznie przeszeregowana do 2 grupy zawodowej, gdyż przeczy temu wykładnia literalna i celowościowa, a fakt zakwalifikowania powódki do 5 grupy zawodowej był konsekwencją stosowania przez pracodawcę wprost i ściśle przesłanek ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
