Postanowienie SN z dnia 7 lipca 2026 r., sygn. I PSK 510/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z powództwa E. G. przeciwko N. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 7 lipca 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt VIII Pa 165/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki E. G. na rzecz strony pozwanej kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia powódce odpisu
UZASADNIENIE
W wyroku z 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt VIII Pa 165/24, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach – w sprawie z powództwa E. G. przeciwko N. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika – oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach z 21 maja 2024 r., sygn. akt VI P 99/22, w którym Sąd Rejonowy oddalił powództwo.
Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powódka zaskarżyła skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczynę przyjęcia skargi określoną w art. 398§ 1 pkt 4 k.p.c. W ocenie skarżącej jej skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, w rozumieniu art. 398 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż w sprawie doszło do kwalifikowanego oczywistego naruszenia prawa – art. 30 § 4 k.p. Pozwany w punkcie 2 oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia wskazał ogólny zarzut „pogwałcenie obowiązku staranności i sumienności w wykonaniu prac księgowych, powstanie niezgodności ksiąg rachunkowych ze stanem faktycznym oraz z wykonywanymi sprawozdaniami za lata 2017-2020”. Nie wymienił jednak żadnego konkretnego przykładu takiej niezgodności, a jedynie podał, że zostały one stwierdzone przez pełniącą obowiązki księgowej M. O. w dniu 12 kwietnia 2022 r. Jeżeli chodzi o pkt 3 oświadczenia, to pozwany nie postawił powódce zarzutu „nieusprawiedliwionego niestawiennictwa w pracy w dniu 30 i 31 marca 2022 roku wskutek rozpoczęcia urlopu na żądania przed uzyskaniem zgody pracodawcy”. Sformułowanie takie pojawia się wprawdzie w uzasadnieniu oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, ale wyłącznie jako cytat z maila prezesa pozwanej z dnia 30 marca 2022 r. Mimo to Sądy obu instancji oceniły prawdziwość i zasadność takiej właśnie przyczyny rozwiązania umowy o pracę. Stanowi to ewidentne naruszenie art. 30 § 4 k.p. przez rozpoznanie sprawy poza granicami wyznaczonymi przez treść oświadczenia bez wypowiedzenia. Sąd Okręgowy w sposób oczywisty naruszył również art. 52 § 1 pkt 1 k.p. w zakresie oceny, że powódka przez niestawiennictwo w pracy w dniach 30 i 31 marca 2022 r. mimo braku zgody pracodawcy na urlop na żądanie, dopuściła się zawinionego i ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Brak winy powódki w postaci co najmniej rażącego niedbalstwa wykluczał w sposób oczywisty możliwość zakwalifikowania niestawiennictwa powódki w pracy w dniach 30 i 31 marca 2022 r. jako uzasadniającego zwolnienie dyscyplinarne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
