Wyrok SN z dnia 11 czerwca 2026 r., sygn. II CSKP 511/22
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Krajewski (przewodniczący)
SSN Jacek Grela (sprawozdawca)
SSN Mariusz Załucki
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 11 czerwca 2026 r. w Warszawie skargi kasacyjnej "R." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 11 grudnia 2019 r., IX Ga 503/19, w sprawie z powództwa P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. przeciwko "R." spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o zapłatę,
1. oddala skargę kasacyjną;
2. zasądza od "R." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na rzecz P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych kosztów postępowania kasacyjnego.
Jacek Grela Marcin Krajewski Mariusz Załucki
UZASADNIENIE
Nakazem zapłaty z 20 maja 2016 r. Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku zasądził od R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na rzecz P. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. 65 350,88 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 13 kwietnia 2016 r. do dnia zapłaty. Wyrokiem z 31 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku utrzymał ww. nakaz zapłaty w mocy.
Wyrokiem z 11 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił apelację. Sąd drugiej instancji ustalił, że 2 lutego 2015 r. powódka jako faktor zawarła z faktorantem – pozwaną umowę faktoringową nr […], której integralną część stanowiły „Ogólne warunki umowy faktoringowej” (dalej: „OWUF”) oraz „Szczegółowe warunki umowy faktoringowej” (dalej: „SWUF”) wraz z modułami, cennikiem i załącznikami. Przedmiotem umowy było określenie zasad świadczenia przez faktora na rzecz faktoranta usług faktoringowych polegających na nabywaniu od faktoranta wierzytelności pieniężnych, wynikających z zawieranych przez niego umów handlowych, finansowaniu wierzytelności oraz wykonywaniu związanych z tym innych czynności. Strony postanowiły, że faktorowi będzie przysługiwało wynagrodzenie oraz prowizja. Zgodnie z § 20 ust. 1 OWUF umowa została zawarta na okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie, chyba że w SWUF określono inny termin. Natomiast w pkt 4 SWUF wskazywano, że przedmiotowa umowa zawarta została na czas nieokreślony. Jednocześnie podano, że w przypadku umowy zawartej na czas określony ulega ona przedłużeniu o 12 miesięcy, chyba że jedna ze stron zawiadomi na piśmie najpóźniej 3 miesiące przed zakończeniem okresu jej obowiązywania o braku woli jej przedłużenia. Po upływie pierwszych 12 miesięcy obowiązywania umowy każda ze stron mogła ją wypowiedzieć na piśmie z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec miesiąca, z zastrzeżeniem ust. 8, zgodnie z którym w przypadku wypowiedzenia umowy przez faktoranta był on zobowiązany do spłaty całego salda finansowanych wierzytelności (zwrotu wszystkich wypłaconych zaliczek) oraz innych należności faktora w terminie do 7 dni. W przypadku braku spłaty w powyższym terminie faktorant był zobowiązany do zapłaty faktorowi opłaty w wysokości 2% salda niespłaconych wierzytelności, według stanu na dzień wypowiedzenia, za każde rozpoczęte 30 dni opóźnienia. Przy zawarciu umowy faktoringowej pozwana złożyła do dyspozycji powódki weksel in blanco i wyraziła zgodę na wypełnienie go z klauzulą „bez protestu” do kwoty niespłaconej, w całości lub w części, wymagalnej wierzytelności faktora w stosunku do faktoranta w sytuacji, w której powstanie odpowiedzialność pozwanej względem powódki. Jednocześnie pozwana wyraziła zgodę na opatrzenie weksla datą płatności według uznania faktora przy jednoczesnym zawiadomieniu jej listem poleconym wysłanym przynajmniej na 7 dni przed terminem płatności weksla. Miejscem płatności weksla miała być siedziba powódki.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
