Postanowienie SN z dnia 8 czerwca 2026 r., sygn. I USK 870/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z odwołania E. C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego A. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu o prawo do renty socjalnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 8 czerwca 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej ubezpieczonej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 lipca 2025 r., sygn. akt III AUz 146/25,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. nie obciąża E. C. kosztami zastępstwa prawnego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu w postępowaniu kasacyjnym.
H.P.
UZASADNIENIE
W postanowieniu z 18 lipca 2025 r., sygn. akt III AUz 146/25, Sąd Apelacyjny w Katowicach – w sprawie z odwołania E. C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego A. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu o prawo do renty socjalnej – oddalił zażalenie E. C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego A. C. na postanowienie Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII U 210/25, w którym Sąd Okręgowy odrzucił odwołanie E. C. reprezentowanej przez opiekuna prawnego A. C. od odmownej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Sosnowcu z 13 stycznia 2025 r. w przedmiocie prawa do renty socjalnej.
Powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjną zaskarżyła ubezpieczona. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 398§ 1 pkt 4 k.p.c.) - w tym sensie, iż uchybienia prawne, których dopuścił się sąd II instancji, wydając zaskarżony wyrok, są oczywiste i rażące. W ocenie bowiem Ubezpieczonej postawione w niniejszej skardze zarzuty są tego rodzaju, iż zachodzą podstawy do wydania rozstrzygnięcia merytorycznego zgodnie z art. 398k.p.c. Innymi słowy, ciężar postawionych w niniejszej skardze zarzutów sprawia, że zachodzi podstawa nie tyle do uchylenia zaskarżonego orzeczenia (i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania), lecz nawet do jego uchylenia w całości i orzeczenia co do istoty sprawy, poprzez zmianę orzeczenia sądu I instancji (tzn. postanowienia Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt VII U 210/25) oraz przyznanie Ubezpieczonej prawa do renty socjalnej zgodnie z jej wnioskiem. Jak już bowiem wskazano wyżej, sąd II instancji, wydając zaskarżone postanowienie, dopuścił się szeregu uchybień, które doprowadziły do wydania całkowicie wadliwego rozstrzygnięcia, które nie może się ostać w obrocie prawnym, zwłaszcza że prowadzi do daleko idącego pokrzywdzenia Ubezpieczonej (polegającego na tym, że bezpodstawnie odmawia się przyznania jej prawa do renty socjalnej - mimo że zachodzą ku temu wszystkie przesłanki - wskutek czego jej sytuacja osobista, życiowa i finansowa jest wyjątkowo trudna). Przede wszystkim jednak podkreślić należy, iż wskutek wydania przez sąd rozstrzygnięcia o charakterze czysto formalnym (sprowadzającego się tylko do odrzucenia odwołania z uwagi na stwierdzony stan powagi rzeczy osądzonej), nie rozpatrzono merytorycznie sprawy, w tym nie przeprowadzono w całości postępowania dowodowego - co pozbawiło Ubezpieczoną możności ochrony jej praw.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
