Wyrok SN z dnia 28 maja 2026 r., sygn. II CSKP 967/24
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Jacek Grela (przewodniczący)
SSN Adam Doliwa
SSN Ewa Stefańska (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2026 r. w Warszawie skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. (poprzednio Bank1 spółka akcyjna w W.) od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 28 listopada 2022 r., I ACa 80/22, w sprawie z powództwa G.P. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. (poprzednio Bank1 spółka akcyjna w W. o ustalenie i zapłatę,
1. oddala skargę kasacyjną;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia obowiązanemu odpisu niniejszego wyroku.
Adam Doliwa Jacek Grela Ewa Stefańska (M.T.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 6 grudnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił powództwo G.P., który domagał się ustalenia, że umowa o dewizowy kredyt mieszkaniowy/inwestorski, jaką zawarł z poprzednikiem prawnym pozwanego, jest nieważna, a także zasądzenia od pozwanego na jego rzecz 145 122,71 zł i 147 883,39 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, wraz z kosztami postępowania.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że zawierając umowę kredytu powód miał status konsumenta zgodnie z art. 221 k.c., ponieważ kredyt został zaciągnięty na sfinansowanie zakupu nieruchomości gruntowej i budowę domu systemem gospodarczym, co nie pozostawało w związku z prowadzoną przez powoda działalnością gospodarczą.
Przywołując treść art. 69 ustawy - Prawo bankowe, Sąd ten stwierdził, że strony zawarły umowę kredytu w walucie obcej, w której wysokość kwoty kredytu określona została we frankach szwajcarskich (art. 3.01 ust. 1 umowy). Waluta obca pojawia się zarówno w treści samej umowy, w niej realizowane były zobowiązania stron, kwota wypłaconego kredytu została uruchomiona w CHF (kwota wypłacona w CHF była stała i wynikała z umowy stron). Zgodnie z postanowieniem art. 3.07. ust. 6 umowy, uruchomienie kredytu mogło nastąpić zarówno w walucie kredytu, jak i w złotych polskich, przy wykorzystaniu negocjowanego kursu kupna dewiz dla CHF obowiązującego w Banku w dniu płatności. Spłata kredytu (zadłużenia) przez kredytobiorcę mogła, według wyboru kredytobiorcy, od początku następować bądź w walucie polskiej (według obowiązującego w pozwanym Banku kursu sprzedaży dla dewiz) bądź w walucie kredytu, a zatem to kredytobiorca dokonywał wyboru sposobu wypłaty jak i spłaty, a możliwość taką miał już od początku obowiązywania umowy, zgodnie zaś z art. 4.01 umowy, kwoty hipoteki stanowiące zabezpieczenie także wyrażone były w CHF. Okoliczności te uzasadniały przyjęcie, że wskazanie waluty obcej w umowie (CHF) nie miało charakteru fikcyjnego, a kredyt był kredytem walutowym.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
