Postanowienie SN z dnia 26 maja 2026 r., sygn. I USK 355/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Żywicka
w sprawie z odwołania S. spółki z o.o. w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w Warszawie z udziałem K.L. i S.1 spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o podleganie ubezpieczeniom społecznym, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 26 maja 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2024 r., sygn. akt III AUa 1798/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującej się S. Spółki z o.o. z siedzibą w W. oraz S.1 Spółki z o.o. z siedzibą w W. kwoty po 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c., tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrokiem z 20 listopada 2024 r., oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w Warszawie od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 25 lutego 2022 r., którym zmieniono zaskarżoną decyzję organu rentowego z 15 września 2020 r., w ten sposób, że stwierdzono, iż K.L. nie podlega, jako pracownik, obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu u płatnika składek S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. z tytułu umowy o pracę zawartej z S.1 spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. w okresie od 1 grudnia 2015 r. do 8 maja 2017 r.
Organ rentowy wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie zaskarżając go w całości i opierając skargę kasacyjną na podstawach naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia prawa materialnego, a w szczególności: art. 327§ 1 k.p.c. przez brak wskazania w uzasadnieniu przyczyn nieuwzględnienia argumentacji/dowodów powołanych przez organ rentowy oraz art. 232 w związku z art. 477 k.p.c. przez wydanie orzeczenia bez przeprowadzenia merytorycznej kontroli decyzji wydanej przez organ rentowy; art. 6 k.c. w związku z art. 232 k.p.c. przez błędną wykładnię polegającą na ustaleniu, że to na organie rentowym ciążył obowiązek udowodnienia prawidłowości zaskarżonej decyzji; art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2026 r., poz. 199) w związku z art. 22 § 1 k.p. przez uznanie, że pracodawcą dla ubezpieczonych jest spółka S.1 Sp. z o.o., mimo że właścicielem S.1 Sp. z o.o. jest odwołująca się spółka; art. 8 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 3 k.p i art. 22 § 1 k.p. przez uznanie, że pracodawcą dla ubezpieczonych jest spółka S.1 Sp. z o.o., mimo że z dokumentacji załączonej do akt sprawy wynika, iż rzeczywistym pracodawcą dla ubezpieczonych pozostawała odwołująca się spółka (przebicie zasłony korporacyjnej); art. 58 § 1 k.c. w związku z art. 4 pkt 2 lit. a, w związku z art. 8 ust. 2a oraz art. 17 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych przez jego niezastosowanie, pomimo że z załączonych do sprawy akt rentowych wynika, iż w przedmiotowej sprawie doszło do tzw. przebicia zasłony korporacyjnej, a tym samym umowy o pracę zawarte z S.1 Sp. z o.o. na gruncie przepisów prawa ubezpieczeń społecznych należy traktować jako nieważne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
