Postanowienie SN z dnia 20 maja 2026 r., sygn. I USK 651/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z odwołania S.K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Warszawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 maja 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2025 r., sygn. akt III AUa1872/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. przyznaje adwokatowi T.K. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Warszawie kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 9 stycznia 2025 r., III AUa 1872/23 oddalił apelację S.K. (odwołująca się) od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z 16 marca 2023 r., VII U 905/21 oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Warszawie (organ rentowy) z 20 kwietnia 2021 r., znak […], odmawiającej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Sąd Apelacyjny podkreślił, że przedmiotem sporu w sprawie było spełnienie przez S.K. przesłanek nabycia prawa do renty z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy. Odwołująca się nie wykazała uchybień po stronie Sądu Okręgowego w zakresie dokonania przez ten Sąd oceny sporządzonych w sprawie opinii biegłych sądowych z zakresu ortopedii: M.G. i P.R. oraz z neurologa B.A. Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych takich specjalności było uzasadnione charakterem naruszenia sprawności organizmu odwołującej się i tym samym było kluczowe do oceny niezdolności do pracy odwołującej się. Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, który - analizując materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy - wskazał, że brak jest podstaw do stwierdzenia niezdolności do pracy odwołującej się. Wniosków biegłych odwołująca się skutecznie nie podważyła, koncentrując się w istocie na podnoszeniu odmiennej oceny stanu zdrowia. Tymczasem w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wymagających oceny stanu zdrowia sąd jest związany opinią biegłych sądowych z zakresu medycyny. Zdaniem Sądu Apelacyjnego odwołująca się nie podjęła polemiki ze stanowiskiem biegłych i nie wskazała okoliczności mogących prowadzić do zakwestionowania formułowanych przez biegłych ocen stanu jej zdrowia. Brak było zatem podstaw do kwestionowania opinii w oparciu o podnoszoną w zastrzeżeniach do opinii i apelacji argumentację, co przesądzało o braku skuteczności zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. Skoro Sąd Okręgowy uznał, że sporządzone w sprawie opinie biegłych nie budziły wątpliwości i były dostatecznie wyczerpujące do rozstrzygnięcia kwestii wymagających wiadomości specjalnych, to brak było podstaw do dopuszczenia i przeprowadzenia kolejnego dowodu z opinii sporządzonego przez innego biegłego. Zgłaszane przez odwołującą się zastrzeżenia stanowiące przy tym podstawę do formułowania wniosku o powołanie innego biegłego należało poczytywać jako przejaw niezadowolenia strony z treści opinii.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
