Postanowienie SN z dnia 20 maja 2026 r., sygn. I PSK 338/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dawid Miąsik
w sprawie z powództwa S. M. przeciwko D. W. o ustalenie istnienia stosunku pracy, wydanie świadectwa pracy i zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 maja 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt V Pa 29/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z 16 maja 2025 r., V Pa 29/25 oddalił apelację pozwanej D. W. od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z 19 grudnia 2024 r., IV P 334/24 zasądzającego od pozwanej na rzecz powoda S. M. następujące kwoty: 15.674,43 zł netto wraz z ustawowymi odsetkami od kwot wymienionych w wyroku do dnia zapłaty, tytułem wynagrodzenia za pracę, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe; 9.817,47 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwot wskazanych w wyroku do dnia zapłaty, tytułem diet; 140 zł tytułem zwrotu kosztów zakupu filtra; 153,75 zł tytułem zwrotu kosztów tłumaczenia dokumentów pracowniczych (pkt 1); nakazującego pozwanej wydać powodowi świadectwo pracy potwierdzające, że powód był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy w okresie od 13 listopada 2015 r. do 16 maja 2016 r. (pkt 2); w pozostałym zakresie powództwo oddalił (pkt 3).
Rozstrzygnięcie zapadło w wyniku poczynienia następujących ustaleń faktycznych.
Pozwana prowadziła w Polsce działalność gospodarczą P. M. D. W., której przedmiotem był m.in. transport drogowy towarów. Jednocześnie pozwana była czeskim przedsiębiorcą prowadzącym działalność w Republice Czeskiej pod firmą:
D. J. W. P. xxx., yyy. z. N., I. R. C. Powód S. M. i pozwana zawarli ustną umowę o pracę, którą powód miał świadczyć od 13 listopada 2015 r. na stanowisku kierowcy w międzynarodowym transporcie, wykonywanym samochodem dostawczym o wadze do 3,5 tony. Pozwana w trakcie trwania stosunku pracy przedłożyła powodowi do podpisania umowę sporządzoną w języku czeskim, którego powód nie rozumiał. Umowa ta zawarta została na okres próbny trzech miesięcy. Powód świadczył pracę u pozwanej na tych samych warunkach do 16 maja 2016 r. W umowie o pracę wpisano, że pracodawcą jest D. W. prowadząca działalność gospodarczą w Republice Czeskiej. W umowie ustalono wynagrodzenie 60,70 koron czeskich za godzinę pracy. Powód z pozwaną ustnie ustalili, że powód będzie otrzymywał wynagrodzenie w wysokości 3.000 zł netto miesięcznie. Praca powoda polegała na odbieraniu z niemieckich placówek pocztowych poczty, pokonując trasę z miejsca swojego zamieszkania z Z. do B., następnie jechał do B., C. i wracał do Z. Z C. do Z. powód pokonywał około 34 km, a z Z. do B. około 170 km. Powód mógł mieszkać w B., gdyż strona pozwana udostępniała tam pracownikom pokoje jednak z tego nie korzystał, gdyż końcowy punkt trasy był oddalony od B. o ponad 130 km. Powód pracę wykonywał od poniedziałku do piątku w godzinach od 18.00 do 5.00. Powód kończył pracę w Z. około godz. 5 w sobotę. Przed wyruszeniem w trasę powód otrzymywał polecenie wyjazdu, w którym pracodawca wskazywał wprost, że miejscem zakończenia pracy powoda są Z., czyli miejsce zamieszkania powoda.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
