Postanowienie SN z dnia 29 kwietnia 2026 r., sygn. I USK 583/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Sobutka
w sprawie z odwołania D.K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zielonej Górze o zwrot nienależnie pobranego świadczenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 29 kwietnia 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2025 r., sygn. akt III AUa 897/23,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, II. odstępuje od obciążania odwołującego kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej w postępowaniu kasacyjnym.
DS
UZASADNIENIE
Decyzją z 18 lipca 2019 r. (znak: […]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zielonej Górze, na podstawie art. 138 o emeryturach i rentach z FUS oraz art. 84 ust. 1, ust. 9 i ust. 11 u.s.u.s., zobowiązał D.K. do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń za okres od 1 kwietnia 2017 r. do 31 lipca 2019 r. w kwocie 28.857,60 zł.
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z 28 czerwca 2023 r. (sygn. akt IVU 2718/19), wydanym w sprawie D.K., z odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Zielonej Górze, o zwrot nienależnie pobranego świadczenia, zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że odwołujący D.K. nie ma obowiązku zwrotu świadczeń w kwocie 28.857,60 zł i zasądził od organu rentowego na rzecz odwołującego kwotę 180 zł, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Na skutek apelacji organu rentowego, Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z 20 marca 2025 r. (sygn. akt III AUa 897/23), zmienił zaskarżony wyrok w całości i oddalił odwołanie.
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, do Sądu Najwyższego wywiódł odwołujący, zaskarżając judykat w całości, zarzucając:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 138 ust. 1 ustawy o
emeryturach i rentach z FUS i art. 84 ust. 1 u.s.u.s. w zw. z art. 123 u.s.u.s. w zw. z art. 30 § 1 k.p.a. w zw. z art. 82 k.c., przez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że rozpoznane u odwołującego zaburzenia schizotypowe, które w ocenie biegłych skutkowały brakiem zrozumienia pouczeń kierowanych przez organ rentowy, nie skutkują przyjęciem, że odwołujący jako osoba pobierająca świadczenia nie był pouczony o braku prawa do ich pobierania, podczas gdy właściwa wykładania tych przepisów prowadzi do wniosku, że skoro w ocenie biegłych odwołujący nie był w stanie zrozumieć kierowanych do niego pouczeń, nie był właściwie pouczony o braku prawa do ich pobierania, a tym samym otrzymane przez niego świadczenie nie stanowi świadczenia nienależnego;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
