Wyrok SN z dnia 19 grudnia 2025 r., sygn. II CSKP 671/23
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2025 r. w Warszawie skarg kasacyjnych R.K. i P.K. oraz Banku spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 30 grudnia 2021 r., I ACa 420/21, w sprawie z powództwa R.K., P.K. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie,
1) oddala skargę kasacyjną pozwanego, 2) uchyla zaskarżony wyrok w punkcie I, w punkcie II w części oddalającej apelację powodów oraz w punkcie III i sprawę w tych granicach przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Grzegorz Misiurek Marta Romańska Agnieszka Piotrowska
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 grudnia 2020 r. wydanym w sprawie z powództwa R.K. i P.K. przeciwko Bankowi S.A. w W. o zapłatę i ustalenie, Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę 279.831,16 CHF z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 65.093,93 CHF za okres od 21 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 214.737,23 CHF od 19 czerwca 2020
Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 26 marca 2008 r. strony zawarły umowę o kredyt w kwocie 1 050 000 zł waloryzowany kursem franka szwajcarskiego (CHF). W uzasadnieniu wyroku Sąd szczegółowo opisał postanowienia tej umowy oraz sposób jej wykonywania przez strony. Powodom wypłacono kredyt w kwocie 1 050 000 zł. W okresie od zawarcia umowy do 6 czerwca 2019 r powodowie spłacili na rzecz kredytodawcy kwotę 279 831,16 CHF.
Opierając się na poczynionych ustaleniach faktycznych Sąd Okręgowy wskazał, że umowa zawierała niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385k.c. dotyczące waloryzacji kwoty kredytu kursem CHF ustalanym jednostronnie przez pozwany Bank w Tabeli kursów walut obcych, czego konsekwencją było wyeliminowanie tych postanowień z umowy ze względu na brak związania nimi powodów. Przy braku możliwości uzupełnienia tak powstałej luki przepisem prawa o charakterze dyspozytywnym oraz w sytuacji braku zwyczaju, umożliwiającego, zgodnie z art. 56 k.c., zastąpienie abuzywnych postanowień, należało, zdaniem Sądu Okręgowego, uznać umowę za nieważną i zasądzić od pozwanego zwrot spełnionego przez powodów świadczenia jako nienależnego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 65.093,93 CHF za okres od 21 kwietnia 2018 r., tj. od dnia następnego po dniu doręczenia pozwanemu odpisu pozwu. Odsetki ustawowe od kwoty 214.737,23 CHF należały się powodom za okres od 7 czerwca 2019 r., tj. od dnia następnego po dniu doręczenia pozwanemu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. pisma zawierającego modyfikacją powództwa. Sąd Okręgowy zasądził je jednak dopiero od 19 czerwca 2020 r. wskutek oczywistej omyłki, która jednak nie podlegała sprostowaniu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
