Logo Platforma Księgowych i Kadrowych
    Pokaż wyniki dla:
    Pokaż wyniki dla:
    uźytkownik Zaloguj się koszyk Kup dostęp
    • Twój panel
    • Tematyka
      • Podatki (617308)
      • Kadry i płace (27113)
      • Obrót gospodarczy (92004)
      • Rachunkowość firm (4015)
      • Ubezpieczenia (37953)
    • Aktualności
    • Kalkulatory
    • Porady i artykuły
    • Tematy na czasie
      • ZMIANY 2027
      • REFORMA PIP
      • NOWY STAŻ PRACY
      • JAWNOŚĆ WYNAGRODZEŃ
      • ZMIANY 2026
    • Czasopisma
    • Akty prawne
    • Interpretacje
    • Orzeczenia
    • Formularze
    • Wskaźniki i stawki
    • Narzędzia i programy
      • Kursy walut
      • PKD
      • PKWiU 2015
      • KŚT ze stawkami amortyzacji
    • Terminarz
    • Wideoporady
    10.12.2025

    Postanowienie SN z dnia 10 grudnia 2025 r., sygn. II PSK 65/25

    Sąd Najwyższy w składzie:

    SSN Renata Żywicka

    w sprawie z powództwa A.S. przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w Białymstoku o odprawę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

    na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt V Pa 181/24,

    1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

    2. odstępuje od obciążania A.S. kosztami postępowania kasacyjnego strony pozwanej.

    UZASADNIENIE

    Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2024 r., VI P 468/24 oddalił powództwo A.S. skierowane przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w B. o odprawę (pkt I) oraz odstąpił od obciążania powoda kosztami procesu (pkt II).

    Wyrokiem z dnia 25 lutego 2025 r., V Pa 181/24 Sąd Okręgowy w Białymstoku oddalił apelację powoda (pkt I.) oraz zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa - Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku kwotę 1,350 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

    W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku powód zarzucił naruszenie: 1. art. 163 ust. 4 ustawy o Służbie Celnej w zw. z art. 170 ust. 3 i 4 p.w.K.A.S. w zw. z art. 32 Konstytucji R.P.; 2. art. 252 § 1 K.A.S.; 3. art. 119 k.c. w zw. z art. 252 ust. 1 KAS; 4. art. 252 § 2 K.A.S.; 5. art. 252 § 3 pkt 1 K.A.S.

    Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił występowaniem istotnych zagadnień prawnych oraz potrzebą dokonania wykładni przepisów prawa przez Sąd Najwyższy, budzących poważne wątpliwości, a mianowicie: 1. czy przed rozstrzygnięciem Sądu Najwyższego o wystąpieniu pominięcia prawodawczego i ustaleniu podstawy prawnej roszczenia (w drodze wykładni) roszczenie stało się wymagalne w dniu 1 czerwca 2017 r. i przedawniło się po upływie 3 letniego terminu tj. w dniu 1 czerwca 2020 r. (tj. blisko 3,5 roku przed wypowiedzią Sądu Najwyższego), 2.czy słuszna jest koncepcja przedstawiona przez Sąd Rejonowy w Legnicy m.in. w wyroku z dnia 25 lipca 2024 r. (IV P 189/20) oraz w wyroku 12 sierpnia 2024 r. (IV P 119/21) i potwierdzona przez Sąd Okręgowy w Legnicy m.in. w wyrokach z dnia 19 listopada 2024 r. (V Pa 311/24), z dnia 21 listopada 2024 r. (V Pa 306/24), z dnia 24 stycznia 2025 r. ( V Pa 309/24, V Pa 333/24, V Pa 332/24), z dnia 30 stycznia 2025 r. ( V Pa 320/24) że prawo do odprawy dla funkcjonariusza Służy Celnej zwolnionego ze służby przez złożenie do dnia 31 maja 2017 r. tzw. propozycji pracy, bez uzasadnienia (art. 165 ust. 7 p.w.K.A.S. w zw. z art. 171 ust 1 pkt 2 p.w.K.A.S.), zaktualizowało się w momencie zwolnienia ze służby (art. 163 ust. 4 u.s.c.). Jakkolwiek z uwagi na literalne brzmienie art. 170 ust 4 p.w.K.A.S. wymagalność roszczenia powstała w momencie wydania uchwały Sądu Najwyższego w dniu 6 lutego 2024 r., III PZP 2/23; 3. czy sądy powszechne właściwe do rozstrzygnięcia sprawy w sprawie o odprawę, są uprawnione w świetle art. 252 § 2 K.A.S. (oraz obowiązującego do dnia 28 lutego 2017 r. art. 165 § 2 u.s.c.) do zbadania wyjątkowych okoliczności i nie uwzględnienia zarzutu przedawnienia roszczenia, zwłaszcza, że powód pismem z dnia 13 lutego 2024 r. (po zapoznaniu się z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2024 r., III PZP 2/23) wezwał Dyrektora IAS do wypłaty odprawy i otrzymał odpowiedź, że brak jest podstawy prawnej do wypłaty odprawy; 4. czy w świetle regulacji art. 252 § 3 pkt 1 K.A.S. (obowiązującego od dnia 1 marca 2017 r.) oraz art. 165 § 3 u.s.c. (obowiązującego do dnia 28 lutego 2017 r.), przepisów których brzmienie jest tożsame, znamię czasownikowe „...bieg przedawnienia roszczenia z tytułu uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych przerywa: każda czynność przed kierownikiem urzędu, podjęta bezpośrednio, w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia.... ”, oznacza, że bieg terminu przedawnienia przerywa tylko sformalizowana i udokumentowana czynność jak:

    ikona kłódki
    Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    ikona kłódki
    Funkcjonalności dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

    Już dziś zamów dostęp
    do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

    • Codzienne aktualności prawne
    • Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
    • Bogatą bibliotekę materiałów wideo
    • Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
    Masz już konto? Zaloguj się
    Kup dostęp
    • INFOR.PL
    • INFORLEX
    • GAZETA PRAWNA
    • INFORORGANIZER
    • SKLEP
    Copyright © 2026 INFOR PL S.A.