Postanowienie NSA z dnia 17 września 2026 r., sygn. II GZ 404/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. akt III SA/Gd 250/26 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 5 marca 2026 r. nr SKO Gd/3033/25 w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 15 lipca 2026r., sygn. akt III SA/Gd 250/26, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. (dalej: Skarżący, Strona, Wnioskodawca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej: SKO, Kolegium) z 5 marca 2026 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów.
Sąd I instancji uzasadnił, że Skarżący nie uprawdopodobnił, aby ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z ryzykiem powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, których Wnioskodawca upatruje w pozbawieniu go możliwości zarobkowania na stanowisku diagnosty samochodowego, wyeliminowaniu go z rynku pracy diagnostów na okres pięciu lat. Tymczasem, zdaniem Sądu, z wniosku nie wynika, aby Skarżący miał jakiekolwiek ograniczenia w podjęciu innej pracy zarobkowej, aby zdobyć niezbędne dla utrzymania dochody. Rozpoznający wniosek Sąd ocenił ponadto, że utrata uprawnień nie może być zakwalifikowana jako nieodwracalny skutek, gdyż Skarżący w przypadku korzystnego dla niego orzeczenia - zapadłego po rozpoznaniu skargi - będzie mógł "odzyskać" dotychczasowe uprawnienia. Sąd I instancji uznał, że wobec braku skonkretyzowania rodzaju grożącej szkody i w oparciu o przedstawiane we wniosku argumenty, nie mógł dokonać analizy, czy Wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i odmówił uwzględnienia złożonego wniosku.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
