Postanowienie SN z dnia 28 października 2026 r., sygn. I PSK 446/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Renata Żywicka
w sprawie z powództwa B.O. przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 października 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt IV Pa 62/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powódka w pozwie z 13 stycznia 2025 r. przeciwko Skarbowi Państwa - Izbie Administracji Skarbowej w Z. wniosła o zasądzenie kwoty 35 500 zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od 1 czerwca 2017 r., tj. od dnia ustania stosunku służbowego powódki, do dnia zapłaty, tytułem odprawy za zwolnienie ze służby w Służbie Celno-Skarbowej w związku z likwidacją lub reorganizacją jednostki organizacyjnej, w której pełniła służbę.
Wyrokiem z 12 marca 2025 r., Sąd Rejonowy w Zielonej Górze, zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 32 670,18 zł tytułem odprawy z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze, wyrokiem z 17 lipca 2025 r., oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w Zielonej Górze.
Pozwany, zastępowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej, zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w całości.
Zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest:
1. art. 165 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1799 ze zm.) - dalej „uSC”, przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie za Sądem pierwszej instancji, że kilkuletnie opóźnienie nie jest wynikiem decyzji powódki co do chwili wystąpienia z roszczeniem o wypłatę odprawy, lecz stanowi konsekwencję niejasnej sytuacji prawnej istniejącej przed uchwałą Sądu Najwyższego z 6 lutego 2024 r., III PZP 2/23, podczas gdy roszczenia o wypłatę odprawy pieniężnej w związku z „ucywilnieniem" były formułowane przez powódkę i przez innych funkcjonariuszy na długo przed podjęciem przez Sąd Najwyższy powołanej uchwały, powódka miała świadomość istnienia roszczenia i prawną możliwość jego dochodzenia na drodze przed sądem powszechnym, a wskazana uchwała rozstrzygała wyłącznie rozbieżności, które na tle tego rodzaju spraw się pojawiły, nie kreując nieznanego uprzednio roszczenia;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
