Postanowienie SN z dnia 23 października 2026 r., sygn. I CSK 2153/26
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
na posiedzeniu niejawnym 23 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z wniosku S.B. z udziałem M.B., E.B., I.B., E.D., J.P., Z.P., A.M., H.M., B.W. i D.M. o zasiedzenie, na skutek skargi kasacyjnej S.B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Łomży z 19 grudnia 2025 r., I Ca 208/25,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni – S.B. wniosła o stwierdzenie, iż Z.B. nabyła z dniem 20 czerwca 1998 r. przez zasiedzenie własność udziału ½ gospodarstwa rolnego składającego się z działek o numerach: […] (poprzednia numeracja – […]), położonych w K., dla których to działek o numerach: […], Sąd Rejonowy w Łomży prowadzi księgę wieczystą […], a dla działki nr […] tenże Sąd prowadzi księgę wieczystą […]; działka nr […] nie posiada założonej księgi wieczystej ani zbioru dokumentów. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Z.B. nabyła własność działek nr.: […] oraz […] - obecna numeracja – […] na podstawie prawomocnej i ostatecznej decyzji administracyjnej, tj.: aktu własności ziemi z 16 maja 1973 r., […]. W związku z uzyskaniem prawomocnego aktu własności ziemi - potwierdzającego samoistne posiadanie nieruchomości przez Z.B. w dacie uwłaszczenia - uważała się ona za właścicielkę powyższej nieruchomości, przy czym uprzednio nikt nie negował jej prawa własności, nie zgłaszano także zastrzeżeń ani do formalnych podstaw uwłaszczenia, ani też do posiadania tej nieruchomości przez Z.B. w charakterze właścicielskim. W dacie wydania aktu własności ziemi to jest 16 maja 1973 r. Z.B. pozostawała w ustroju wspólności ustawowej małżeńskiej z W.B., który o uwłaszczeniu dokonanym na Z.B. wiedział i je akceptował.
W odpowiedzi na wniosek uczestniczka postępowania – L.M. (córka Z.B.) wniosła o stwierdzenie, że: A.M. i H.M. (małżonkowie) nabyli 25 czerwca 2007 r., przez zasiedzenie, prawo własności nieruchomości stanowiącej działkę o nr. […] (w przypadku podważenia przez wnioskodawczynię ważności umowy darowizny z 1987 r. i stwierdzenia nieważności wskazanej umowy przez sąd) - ewentualnie - o stwierdzenie, że A.M. i H.M. nabyli przez zasiedzenie udział w wysokości 1/2 w prawie własności przedmiotowej nieruchomości 25 czerwca 2007 r. (w przypadku stwierdzenia, że Z.B. była uprawniona do przekazania na rzecz A.M. - tylko połowy udziału w prawie własności działki o nr […] na podstawie umowy darowizny z dnia 24 czerwca 1987 r.); A.M. i H.M. nabyli przez zasiedzenie 25 czerwca 2017 r. prawo własności nieruchomości działek o nr.: […]; L.M. i S.M. nabyli przez zasiedzenie prawo własności nieruchomości o nr […] z dniem 28 listopada1985 r., ewentualnie, o stwierdzenie, że L.M. i S.M. nabyli przez zasiedzenie 28 listopada1985 r. udział w wysokości 29/32 w prawie własności nieruchomości o nr […]. Tytułem uzasadnienia swoich żądań L.M., kwestionując zasadność wniosku o zasiedzenie nieruchomości o nr.: […] oraz […] na rzecz Z.B. podniosła jednocześnie, że w rzeczywistości ta ostatnia nie była samoistnym posiadaczem całości nieruchomości objętych wnioskiem. W ocenie uczestniczki postępowania – L.M., Z.B. zdawała sobie sprawę, że połowa nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, a objętych aktem własności ziemi z 16 maja 1973 r. stanowi własność jej męża – W.B., który pomimo, iż powyższy akt został wydany na rzecz Z.B. uważał się na współwłaściciela nieruchomości objętych tym aktem.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
