Interpretacja indywidualna z dnia 30 października 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.845.2026.1.KT
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy wniesienie przez Gminę wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci niezabudowanej działki nr 1 przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniowo-usługową do X SIM w zamian za udziały podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina X (dalej jako: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej jako: „VAT”).
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym; Dz. U. 2026 poz. 662 t. j. z dnia 15 maja 2026 r.).
Na potrzeby realizacji powyższego zadania własnego Gmina - wspólnie z innymi gminami oraz z Y (dalej: „Y”) - jest wspólnikiem spółki pod firmą X SIM (KRS …, NIP …; dalej: „X SIM” lub „Spółka”). Spółka posiada status społecznej inicjatywy mieszkaniowej w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. 2025 poz. 1273 t. j. z dnia 15 września 2025 r.; dale jako: „u.s.f.r.m.”). Gmina posiada w Spółce udział zbliżony do udziałów pozostałych gmin będących wspólnikami, żaden ze wspólników nie jest podmiotem prywatnym.
Podstawowym celem działalności SIM jest budowanie domów mieszkalnych oraz ich eksploatacja na zasadach najmu, zgodnie z przepisami u.s.f.r.m., w tym budowa mieszkań na wynajem, przeznaczonych dla osób i rodzin, które ze względu na dochody nie mogą zaspokoić potrzeb mieszkaniowych na zasadach rynkowych.
Spółka działa jako podmiot o charakterze non-profit, jej dochody nie mogą być przeznaczane do podziału między wspólników i są w całości przeznaczane na działalność statutową.
Prowadzenie przez Gminę gospodarki komunalnej w formie spółki prawa handlowego oraz przystępowanie do takich spółek jest wprost dopuszczone przez art. 2 i art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. 2021 poz. 679 t. j. z dnia 31 marca 2021 r.), a przeznaczanie gminnych zasobów nieruchomości na realizację budownictwa mieszkaniowego - przez art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2026 poz. 399 t. j. z dnia 12 marca 2026 r.).
Powierzenie Spółce realizacji zadania własnego Gminy nastąpiło na mocy aktu założycielskiego (umowy spółki).
Na podstawie:
- uchwały nr … Rady Gminy X z dnia … r. w sprawie wyrażenia zgody na wniesienie przez Gminę wkładu niepieniężnego do Spółki,
- uchwały nr … Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia … r. o podwyższeniu kapitału zakładowego (akt notarialny Rep. A nr …),
- umowy przeniesienia własności nieruchomości tytułem aportu z dnia … r. (akt notarialny Rep. A nr …),
Gmina wniosła do Spółki wkład niepieniężny w postaci prawa własności niezabudowanej działki nr 1 o powierzchni … ha, położonej w obrębie ewidencyjnym nr …, gmina X, powiat ..., objętej księgą wieczystą … . W zamian za wkład Gmina objęła … nowoutworzone udziały o wartości nominalnej … zł każdy.
Nieruchomość jest niezabudowana i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr … Rady Gminy X z dnia … r. z późn. zm.) położona jest na terenie oznaczonym symbolem 2MU.37 - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Gmina nabyła nieruchomość na podstawie decyzji Wojewody …, w związku z czym przy jej nabyciu nie przysługiwało Gminie prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Gminę do działalności gospodarczej.
Wniesienie aportu nastąpiło w celu umożliwienia Spółce realizacji inwestycji polegającej na wybudowaniu budynków mieszkalnych. Wkład niepieniężny został wniesiony w ramach wykonania uchwały rady gminy, w wykonaniu ustawowego zadania własnego Gminy w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego, a nie jako czynność uczestnika obrotu gospodarczego. Aport nie miał na celu dokapitalizowania Spółki, lecz umożliwienie realizacji tego zadania. Wniesienie aportu do Spółki nie było czynnością charakterystyczną dla obrotu gospodarczego i dostępną wszystkim podmiotom.
Transakcja została udokumentowana przez Gminę fakturą VAT nr … z dnia … r. ze stawką 23% (podatek należny w kwocie … zł).
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, polegającym na wniesieniu przez Gminę X aportem nieruchomości (niezabudowanej działki nr 1) do Y SIM, zastosowanie znalazł art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, skutkujący uznaniem, że Gmina w zakresie tego wniesienia nie działała jako podatnik VAT, a w konsekwencji przedmiotowa czynność wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Gminy, w opisanym stanie faktycznym zastosowanie znalazł art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, skutkujący uznaniem, że Gmina w zakresie wniesienia aportem nieruchomości (niezabudowanej działki nr 1) do Y SIM nie działała jako podatnik VAT, a w konsekwencji przedmiotowa czynność wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 poz. 775 t. j. z dnia 21 maja 2025 r.; dalej jako „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Pojęcie to obejmuje także przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Czynność podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy jest wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.
Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Przepis ten stanowi implementację art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Dla oceny, czy jednostka samorządu terytorialnego działa jako podatnik, rozstrzygające jest, czy działa w sferze imperium (realizacja zadań publicznych), czy w sferze dominium (jako uczestnik obrotu gospodarczego).
Zdaniem Gminy, wniesienie przedmiotowego aportu nie nosi cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Spółka, do której wniesiono wkład, jest społeczną inicjatywą mieszkaniową działającą jako podmiot non-profit, powołaną wyłącznie w celu realizacji gminnego budownictwa mieszkaniowego. Jej dochody nie podlegają podziałowi między wspólników, a udziały są co do zasady niezbywalne. Wniesienie aportu nie służyło dokapitalizowaniu Spółki ani osiągnięciu zysku, lecz wyłącznie umożliwieniu realizacji zadania własnego Gminy. W tych szczególnych okolicznościach po stronie Gminy brak jest elementu zarobkowego i ekwiwalentności świadczenia, charakterystycznych dla obrotu gospodarczego, co uzasadnia zastosowanie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
Podkreślić należy, że powierzenie Spółce realizacji zadania własnego Gminy w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego nastąpiło na mocy aktu założycielskiego (umowy spółki), tj. w drodze powierzenia bezumownego, a nie na podstawie odrębnej umowy cywilnoprawnej o wykonywanie zadań.
Wyłączenie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie znajduje zatem ograniczenia przewidzianego w końcowej części tego przepisu. Okoliczność ta nie przesądza jednak samodzielnie o statusie Gminy - decydujący pozostaje brak zarobkowego charakteru czynności i brak ekwiwalentności świadczenia, o których mowa wyżej.
Za brakiem działania Gminy w charakterze podatnika przemawia również brak ekwiwalentności świadczenia. Udziały w spółce typu SIM, prowadzącej działalność non-profit, są co do zasady niezbywalne, a dochody Spółki nie podlegają podziałowi między wspólników i w całości są przeznaczane na cele statutowe. Spółki tej nie należy zatem postrzegać jako całkowicie odrębnego podmiotu zewnętrznego, lecz jako formę bezpośredniego wykonywania przez Gminę zadania własnego w sferze gospodarki komunalnej.
Należy odróżnić sytuację, w której spółka stanowi formę wykonania zadania własnego przez jednostkę samorządu terytorialnego, od sytuacji, w której spółka jest jedynie zewnętrznym wykonawcą, któremu powierzono realizację zadania. W pierwszym przypadku - który zachodzi w niniejszej sprawie - spółka pełni funkcję jednostki organizacyjnej gminy realizującej jej zadanie własne, a nie odrębnego uczestnika obrotu gospodarczego.
Wyłączenie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT ma charakter podmiotowo-przedmiotowy i następuje przy łącznym spełnieniu przesłanki podmiotowej (działania organu władzy publicznej - a gmina jest takim organem) oraz przesłanki przedmiotowej (publicznoprawnego charakteru czynności). Podstawową przesłanką wyłączenia jest publicznoprawny charakter czynności.
W realiach niniejszej sprawy przemawia za nim to, że czynność pozbawiona jest celu zarobkowego, a świadczenie nie ma charakteru ekwiwalentnego - a nie sama okoliczność, że aport przybrał formę czynności prawa cywilnego. Dla oceny statusu Gminy pozostaje zatem bez znaczenia, że Spółka będzie następnie wynajmowała lub zbywała wybudowane lokale odpłatnie - odpłatność późniejszej działalności Spółki nie oznacza, że Gmina, wnosząc aport na realizację zadania własnego, działała w charakterze podatnika.
Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego:
- 1) w wyroku z dnia 6 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 2004/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora KIS i potwierdził, że gmina wnosząca aport nieruchomości do spółki realizującej gminne budownictwo mieszkaniowe nie działa jako podatnik VAT: „Skoro (…) Gmina za pośrednictwem TBS wykonuje zadania własne w postaci gminnego budownictwa mieszkaniowego, to nie może być uznana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT”. NSA podkreślił, że sama odpłatność aportu nie przesądza o statusie podatnika. Z uwagi na art. 24 ust. 5 u.s.f.r.m., zgodnie z którym przez społeczną inicjatywę mieszkaniową rozumie się także towarzystwo budownictwa społecznego, powyższe stanowisko odnosi się w równym stopniu do aportów wnoszonych do SIM;
- 2) w wyroku z dnia 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Sz 920/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił interpretację Dyrektora KIS w stanie faktycznym bezpośrednio zbliżonym do niniejszej sprawy - aportu do spółki Y SIM utworzonej wspólnie przez Krajowy Zasób Nieruchomości oraz kilkanaście gmin. Sąd uznał, że gmina, mimo iż jest jedynie jednym z wielu udziałowców, za pośrednictwem SIM wykonuje zadanie własne, wobec czego nie działa jako podatnik VAT (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT). Sąd wskazał, że rozstrzygający jest realny wpływ gminy na realizację zadania oraz niezarobkowy charakter spółki, a nie wielkość posiadanego udziału;
- 3) analogiczne stanowisko zajęły m.in.: WSA w Olsztynie w wyroku z 22 stycznia 2025 r. (sygn. I SA/Ol 446/24), WSA w Rzeszowie w wyroku z 12 sierpnia 2025 r. (sygn. I SA/Rz 223/25), WSA w Gdańsku w wyroku z 18 marca 2025 r. (sygn. I SA/Gd 1031/24), WSA w Krakowie w wyrokach z 25 listopada 2025 r. (sygn. I SA/Kr 660/25) i z 29 października 2025 r. (sygn. I SA/Kr 628/25), WSA w Łodzi w wyroku z 17 grudnia 2025 r. (sygn. I SA/Łd 311/25) oraz w wyroku z 4 września 2024 r. (sygn. I SA/Łd 413/24).
Zastosowaniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie sprzeciwia się także przesłanka z art. 13 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE - wyłączenie jednostki z kategorii podatników mogłoby zostać wyłączone jedynie wówczas, gdyby prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Z uwagi na niezarobkowy (non-profit) charakter Spółki, ustawowo ograniczony przedmiot jej działalności oraz brak zbywalności udziałów, wniesienie aportu na realizację gminnego budownictwa społecznego nie prowadzi do zakłóceń konkurencji na rynku.
Podkreślenia wymaga, że udział Gminy w wielopodmiotowej spółce Y SIM nie stoi na przeszkodzie zastosowaniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Decydujące znaczenie ma bowiem publicznoprawny cel czynności oraz niezarobkowy charakter działalności Spółki, a nie forma prawna aportu ani wielkość udziału Gminy.
Zdaniem Gminy, w opisanym stanie faktycznym zastosowanie znalazł art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, skutkujący uznaniem, że Gmina w zakresie wniesienia aportem nieruchomości (niezabudowanej działki nr 1) do Y SIM nie działała jako podatnik VAT, a w konsekwencji przedmiotowa czynność wniesienia wkładu niepieniężnego do Spółki nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy wskazać, iż mając na uwadze, że wniosek dotyczy stanu faktycznego oraz - jak Państwo wskazaliście - transakcja została udokumentowana przez Gminę fakturą VAT z dnia 16 stycznia 2025 r., interpretację wydano w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
- 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
- 2) eksport towarów;
- 3) import towarów na terytorium kraju;
- 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
- 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W ujęciu tego przepisu, pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
- 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
- 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
- 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich dostawa jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
Pojęcie „podatnik” zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status, wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, na mocy którego:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Dokonując wykładni powołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, należy rozgraniczyć sferę imperium, która jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług od sfery dominium, w której stosownie do wskazanych wyżej przepisów, organy powinny być traktowane jak podatnicy tego podatku. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc również organ władzy publicznej, jeżeli w stosunku do określonej czynności lub transakcji zachowuje się jak podmiot gospodarczy. Z tego właśnie względu, ustawodawca uznał w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, że organy nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy przepis nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy organ władzy publicznej jest podatnikiem VAT. Nie można go bowiem interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT definicji podatnika jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2 tego artykułu, przy czym działalność ta musi być wykonywana samodzielnie - we własnym imieniu i na własny rachunek.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa,
oraz
- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego.
W świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
Do gminnego zasobu nieruchomości należą nieruchomości, które stanowią przedmiot własności gminy i nie zostały oddane w użytkowanie wieczyste, oraz nieruchomości będące przedmiotem użytkowania wieczystego gminy.
Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
Z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek, przekazywane jako wyposażenie tworzonych przedsiębiorstw państwowych oraz jako majątek tworzonych fundacji.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego (art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym).
Państwo - wspólnie z innymi gminami oraz z Y - są wspólnikiem spółki pod firmą X SIM. Spółka posiada status społecznej inicjatywy mieszkaniowej w rozumieniu ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa. Posiadają Państwo w Spółce udział zbliżony do udziałów pozostałych gmin będących wspólnikami, żaden ze wspólników nie jest podmiotem prywatnym.
Podstawowym celem działalności SIM jest budowanie domów mieszkalnych oraz ich eksploatacja na zasadach najmu, zgodnie z przepisami ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, w tym budowa mieszkań na wynajem, przeznaczonych dla osób i rodzin, które ze względu na dochody nie mogą zaspokoić potrzeb mieszkaniowych na zasadach rynkowych.
Spółka działa jako podmiot o charakterze non-profit, jej dochody nie mogą być przeznaczane do podziału między wspólników i są w całości przeznaczane na działalność statutową.
Powierzenie Spółce realizacji zadania własnego Gminy nastąpiło na mocy aktu założycielskiego (umowy spółki).
Na podstawie:
- uchwały nr … Rady Gminy X z dnia … r. w sprawie wyrażenia zgody na wniesienie przez Gminę wkładu niepieniężnego do Spółki,
- uchwały nr … Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia … r. o podwyższeniu kapitału zakładowego (akt notarialny Rep. A nr …),
- umowy przeniesienia własności nieruchomości tytułem aportu z dnia … r. (akt notarialny Rep. A nr …),
wnieśli Państwo do Spółki wkład niepieniężny w postaci prawa własności niezabudowanej działki nr 1. W zamian za wkład objęli Państwo … nowoutworzone udziały.
Nieruchomość jest niezabudowana i posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Nabyli Państwo nieruchomość na podstawie decyzji Wojewody …, w związku z czym przy jej nabyciu nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nieruchomość nie była wykorzystywana przez Państwa do działalności gospodarczej.
Wniesienie aportu nastąpiło w celu umożliwienia Spółce realizacji inwestycji polegającej na wybudowaniu budynków mieszkalnych.
Transakcja została udokumentowana przez Państwa fakturą VAT ze stawką 23%.
Na wstępie wskazać należy, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.
W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:
- wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,
- w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.
Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.
Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego, co jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.
Tym samym, w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.
W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
W tym miejscu wskazać należy, że pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegające opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie szeroko. Działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny i niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.
Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. W szczególności, działalność gospodarcza nie musi być prowadzona w celu osiągnięcia zysku.
W opisanej sytuacji, w przypadku transakcji wniesienia aportu do Spółki, wyczerpane zostaną przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT - transakcja zbycia nieruchomości w drodze aportu jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną). Jak bowiem Państwo wskazali - dokonali Państwo wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki obejmującego nieruchomość gruntową, a w zamian za wniesiony aport objęli Państwo nowoutworzone udziały w X SIM.
Jak wskazano wyżej, jednostka samorządu terytorialnego - w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych, tj. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) - jako osoba prawna podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. W związku z tym, wykonana przez Państwa czynność objęta zakresem wniosku, ma charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Jednocześnie wskazania wymaga, że opisana we wniosku czynność nie będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie czynności, które mieszczą się w ramach zadań, dla realizacji których zostały one powołane, dodatkowo pod warunkiem, że czynności te nie będą wykonywane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W przypadku dostawy nieruchomości za odpłatnością (w tym wniesienia aportu) nie są realizowane zadania, dla realizacji których organy te zostały powołane. Działania Państwa są w tym przypadku tożsame z działaniami każdego innego podmiotu dokonującego dostawy nieruchomości. Tym samym uznanie, że aport wskazanej nieruchomości do Spółki będzie wyłączony z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT prowadziłoby do znaczących zakłóceń konkurencji w stosunku do innych podmiotów gospodarczych, dla których aport jest czynnością podlegającą opodatkowaniu.
Braku podlegania opodatkowaniu ww. czynności nie można wywodzić traktując czynności wykonywane przez Spółkę jako Państwa zadania własne w zakresie gminnego budownictwa mieszkaniowego.
W tym zakresie należy powołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17. TSUE w wyroku tym wskazał:
- 1) Artykuł 2 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. należy interpretować w ten sposób, że, z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych gminy zgodnie z umową zawartą między tą spółką a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej na mocy tego przepisu.
- 2) Artykuł 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że - z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych i prawa krajowego - działalność, taka jak omawiana w postępowaniu głównym, polegająca na wykonywaniu przez spółkę określonych publicznych zadań gminy na mocy umowy zawartej między tą spółką a gminą, nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w tym przepisie wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy.
a następnie stwierdził, że:
Jako że [...] została bowiem utworzona przez gminę [...] w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego zarządzania. Chociaż zakres autonomii [...] jest oczywiście ograniczony ze względu na fakt, iż kapitał spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów, jest w 100% własnością gminy [...], inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina nie jest w stanie wywierać decydującego wpływu na działalność [...].
Warto przywołać również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 czerwca 2022 r., sygn. akt I FSK 674/21, w którym Sąd wskazał:
Przydatne dla rozpoznawanej sprawy jest zwłaszcza stanowisko przyjęte w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 (ECLI:EU:C:2015:733) oraz z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 (ECLI:EU:C:2018:91.), bowiem okoliczności faktyczne spraw rozstrzyganych przez Trybunał Sprawiedliwości wykazują istotne analogie ze sporem występującym w rozpoznawanej sprawie. W ostatnim z wymienionych wyroków, tj. wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17, Trybunał wyjaśnił, że działalność polegająca na wykonywaniu przez spółkę należącą w 100% do gminy niektórych zadań publicznych, zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą nie jest objęta zasadą nieopodatkowania podatkiem od wartości dodanej przewidzianą w art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE wówczas, gdy działalność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Podkreślił zarazem, że:
(...) z zastrzeżeniem sprawdzenia przez sąd odsyłający istotnych okoliczności faktycznych, działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych zgodnie z umową zawartą między nią samą a gminą (w rozpatrywanej obecnie sprawie - Województwem) stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu (pkt 42). Trybunał potwierdził swoje wcześniejsze stanowisko, że nawet w sytuacji, w której zakres autonomii spółki jest ograniczony w ten sposób, że kapitał spółki należy w 100% do gminy (w rozpatrywanej obecnie sprawie - do Województwa) nie stanowi okoliczności przesądzającej dla uznania, iż podmiot taki należy uznać za wykonujący działalność, jako „organ władzy publicznej” dla potrzeb VAT. Jak bowiem wskazał Trybunał, pomimo tej okoliczności inne cechy więzi łączącej spółkę z organem władzy publicznej (gminą) mogą przemawiać za uznaniem, że faktycznie nie pozostaje ona w organicznym związku z tym podmiotem, gdyż nie jest wystarczająco wkomponowana w ramy organizacji administracji publicznej.
Podobne wnioski wynikają z wyroku z 26 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 1803/18, w którym NSA odwołał się do orzecznictwa TSUE i wskazał:
Jako że [...] została bowiem utworzona przez gminę [...] w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i bieżącego własnego zarządzania. Chociaż zakres autonomii [...] jest oczywiście ograniczony ze względu na fakt, iż kapitał spółki, w którym osoby prywatne nie mogą objąć udziałów, jest w 100% własnością gminy [...] inne czynniki mogą wskazywać na to, że owa gmina nie jest w stanie wywierać decydującego wpływu na działalność [...].
Natomiast w wyroku z 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 659/18, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał następująco:
[...] utworzenie przez gminę spółki kapitałowej w celu wykonywania zadań własnych jest jedną z zasadniczych form wykonywania zadań w obszarze użyteczności publicznej. Decyzja o powierzeniu takiej spółce wykonywania zadań publicznych przyjmuje postać uchwały organu gminy, a także dokonywa się w akcie założycielskim spółki (akcie założycielskim spółki z o.o.). Według art. 4 ust. 1 pkt 1 u. g. k., jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z podmiotem od gminy niezależnym organizacyjnie i gospodarczo jego zaangażowanie w wykonywanie gminnych zdań użyteczności publicznej odbywa się na zasadach ogólnych, a więc z wykorzystaniem umowy. W przypadku powołania do życia spółki kapitałowej w celu realizacji określonych zadań własnych gminy (art. 9 ust. 1 u. s. g.), uchwała powierzająca takiej spółce wykonywanie zadań własnych gminy stanowi podstawę zlecenia spółce wykonywania tych zadań (wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2590/15). Z powyższego wynika, że jakkolwiek w niniejszej sprawie brak było podstaw do powierzenia wykonywania zadań w drodze umowy cywilnoprawnej, to zgodzić się trzeba z organem, że relacja zobowiązaniowa to nie tylko stosunek powstały na kanwie umowy cywilnoprawnej, ale także innego rodzaju porozumień, czy też podjętych uchwał, które powodują powstanie relacji zobowiązującej strony do wzajemnego określonego zachowania.
Tym samym nie można uznać, że za pośrednictwem Spółki świadczą Państwo zadania własne w postaci gminnego budownictwa mieszkaniowego.
Zatem, wniesienie przez Państwa do Spółki wkładu niepieniężnego w postaci prawa własności niezabudowanej działki nr 1 stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, a Państwo występują w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a nie jako organ władzy publicznej korzystający z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.
Podsumowując stwierdzam, że w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego (aportu) w postaci prawa własności działki niezabudowanej nr 1 do X SIM wystąpili Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a czynność ta podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. Przykładowo, jeśli opis sprawy zawiera błędne stwierdzenia czy też błędną faktyczną ocenę elementów opisu sprawy, niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Jednocześnie, nie kwestionując orzecznictwa jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego - należy stwierdzić, że wyroki sądów administracyjnych wiążący charakter mają w konkretnej sprawie i ściśle określonym stanie faktycznym. Tylko do tych konkretnych elementów odnosi się moc wiążąca orzeczenia sądu administracyjnego. W konsekwencji, odniesienie jakiegokolwiek orzeczenia sądowego - czy też uzasadnienia wyroku do innej sytuacji, nie nadaje powołanej sytuacji mocy wiążącej orzeczenia. Nie można zatem w szeregu orzeczeń sądowych, ich rozstrzygnięć odnosić do własnej sprawy, bowiem dotyczą one konkretnych powstałych już zdarzeń.
Należy mieć na uwadze, że powołane przez Państwa wyroki WSA, tj.
- wyrok WSA w Szczecinie z 22 kwietnia 2026 r., sygn. I SA/Sz 920/25,
- wyrok WSA w Olsztynie z 22 stycznia 2025 r., sygn. I SA/Ol 446/24,
- wyrok WSA w Rzeszowie z 12 sierpnia 2025 r., sygn. I SA/Rz 223/25,
- wyrok WSA w Gdańsku z 18 marca 2025 r., sygn. I SA/Gd 1031/24,
- wyrok WSA w Krakowie z 25 listopada 2025 r., sygn. I SA/Kr 660/25,
- wyrok WSA w Krakowie z 29 października 2025 r. I SA/Kr 628/25,
- wyrok WSA w Łodzi z 17 grudnia 2025 r., sygn. I SA/Łd 311/25,
- wyrok WSA w Łodzi z 4 września 2024 r. sygn. I SA/Łd 413/24,
są wyrokami nieprawomocnymi.
Jednocześnie wskazać należy, że orzecznictwo w ww. zakresie nie jest jednolite. Przykładowo można powołać (również nieprawomocny) wyrok WSA w Gliwicach z 9 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1537/23, w którym Sąd oddalając skargę na interpretację indywidualną w podobnej sprawie wskazał m.in.:
„Należy zauważyć również, że jak wskazano we wniosku S. do której Gmina ma wnieść aport nie pozostaje pod wyłączną kontrolą wnioskodawczyni, ani też innych jednostek samorządu terytorialnego. Oprócz 10 jednostek samorządu podstawowego stopnia podziału terytorialnego kraju (wnioskodawczyni i 9 innych gmin), jednym z udziałowców spółki jest Skarb Państwa. Z tego względu trudno kwalifikować spółkę jako spółkę komunalną, będącą pod pełną kontrolą jednej jednostki samorządu terytorialnego. Tymczasem w orzecznictwie wskazuje się, że spółka kontrolowana przez konkretną jednostkę samorządu terytorialnego może być uznana za formę bezpośredniego jej działania w sferze gospodarki komunalnej (por. wyrok WSA w Gdańsku z 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 682/23). Nadto realizacja zadania publicznego odbywać ma się na podstawie umowy (art. 33p ust. 2 u.s.f.r.m.) łączącej Gminę z S. Spółka traktowana jest zatem jako podmiot zewnętrzny wobec Gminy, działający na jej zlecenie w oparciu o umowę obejmującą realizacją zadań nałożonych na Gminę odrębnymi przepisami.
Ze względów przedstawionych wcześniej, zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 15 ust. 6 u.p.t.u. okazał się chybiony”.
Podobnie rozstrzygnięto w wyroku z 5 września 2023 r. sygn. akt I SA/Go 150/23, w którym wskazano, że:
„(...) z uwagi na przytoczone wcześniej argumenty, przy czynności wniesienia aportem nieruchomości do spółki gmina wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.t.u. Art. 15 ust. 6 u.p.t.u. nie będzie miał zastosowania”.
Ponadto podobne stanowisko wyrażone zostało także w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt I FSK 2137/18.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
- 1) z zastosowaniem art. 119a;
- 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
- 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
