Postanowienie SN z dnia 22 września 2026 r., sygn. I CSK 899/25
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szczurowski
na posiedzeniu niejawnym 22 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa R. sp. z o.o. w S. przeciwko F. sp. z o.o. w Ż. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej F. sp. z o.o. w Ż. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 25 września 2024 r., I AGa 163/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego postanowienia
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrokiem z 25 września 2024 r., w sprawie z powództwa R. sp. z o.o. z siedzibą w S. przeciwko F. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. o zapłatę, oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 19 września 2023 r., którym to Sąd pierwszej instancji zasądził na rzecz powódki kwotę 488 918,45 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 26 kwietnia 2022 r., oddalił powództwo w pozostałym zakresie, dotyczącym żądania odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych.
Dochodzona należność stanowiła część kary umownej zastrzeżonej w § 10 warunkowej umowy sprzedaży z 12 listopada 2019 r. Z ustaleń przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku wynikało, że strony zawarły umowę dotyczącą praw do nieruchomości położonych na terenie P. w W. Na części nieruchomości znajdowała się infrastruktura kolejowa wykorzystywana przy realizacji dostaw węgla do elektrociepłowni należącej do K. S.A. W § 10 umowy strony zobowiązały się, że bez zgody drugiej strony nie będą samodzielnie lub we współpracy z innymi podmiotami występowały z ofertami realizacji dostaw węgla do tej elektrociepłowni w okresie dziesięciu lat po zawarciu umowy przenoszącej prawa do nieruchomości. Ograniczeniem objęto również zawieranie innych umów związanych z dostawą węgla do elektrociepłowni oraz określone formy samodzielnej współpracy przy realizacji dostaw i związanych z nimi usług. Za każdy przypadek naruszenia zobowiązań przewidziano karę umowną w wysokości 1 000 000 zł. Pozwana oddała następnie część nieruchomości w dzierżawę L. S.A., podmiotowi powiązanemu z powódką. W § 6 aneksu z 20 października 2021 r. do umowy dzierżawy odwołano się do wykonywania zobowiązań wynikających z § 10 warunkowej umowy sprzedaży. Po zakończeniu tej dzierżawy pozwana zawarła bez zgody powódki umowę dzierżawy z K. S.A. Sądy obu instancji przyjęły, że umowa ta, ze względu na przeznaczenie nieruchomości i znajdującej się na nich infrastruktury, pozostawała w związku z dostawami węgla i była objęta ograniczeniem wynikającym z § 10 umowy stron. Sąd Apelacyjny podzielił wykładnię dokonaną przez Sąd pierwszej instancji, uwzględniając brzmienie postanowień umownych, okoliczności ich uzgodnienia oraz sposób wcześniejszego wykonywania zobowiązań. Za nieuzasadnione uznał także żądanie miarkowania kary umownej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
