Postanowienie SN z dnia 17 września 2026 r., sygn. I PSK 667/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Robert Stefanicki
w sprawie z powództwa A. B. przeciwko Z. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o odszkodowanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 września 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 10 października 2025 r., sygn. akt VIII Pa 56/25,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) złotych wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia powodowi odpisu postanowienia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
H.P.
UZASADNIENIE
W wyroku z 10 października 2025 r., sygn. akt VIII Pa 56/25, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu – w sprawie z powództwa A. B. przeciwko Z. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o odszkodowanie – oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Poznań-Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z 21 stycznia 2025 r., sygn. akt V P 1036/23, oddalającego powództwo o odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia.
Powyższy wyrok Sądu Okręgowego powód zaskarżył skargą kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na przyczyny przyjęcia skargi określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
W ocenie skarżącego w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na rozstrzygnięciu, czy dla zastosowania art. 52 § 1 pkt 1 k.p. wystarczające jest samo stwierdzenie naganności zachowania pracownika, czy też - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego - konieczne jest wykazanie realnego zagrożenia lub naruszenia istotnych interesów pracodawcy? Czy samo zatajenie informacji o potencjalnym konflikcie interesów, bez wykazania konkretnego i realnego zagrożenia interesów pracodawcy, może stanowić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 k.p.? Czy abstrakcyjne ryzyko reputacyjne, niewynikające z ustalonych okoliczności faktycznych, może samoistnie stanowić przesłankę „zagrożenia istotnych interesów pracodawcy", uzasadniającą rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p.? Czy zdefiniowanie „bezpośredniego, realnego zagrożenia interesom pracodawcy” w świetle art. 52 § 1 pkt 1 k.p. jako braku możliwości zidentyfikowania przez pozwanego zagrożeń i zapobieżenia skutkom konfliktu interesów na gruncie powiązania zatrudnienia powoda u pozwanego z jednoczesnym jego zaangażowaniem w działalność C. sp. z. o.o. czy pozbawienie pozwanego możliwości dokonania oceny sytuacji - jest wystarczające dla zastosowania dyscyplinarnego zwolnienia na gruncie art. 52 § 1 pkt 1 k.p.? Ponadto w sprawie występuje konieczność odpowiedzi na pytanie, czy dopuszczalne i zasadne w świetle art. 52 § 1 k.p. jest zwolnienie pracownika z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych z powodu podjęcia przez niego dodatkowej działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy i naruszającej obowiązek przestrzegania konfliktu interesów - bez ustalenia definicji „działalności konkurencyjnej” oraz „konfliktu interesów” w niniejszej sprawie i odpowiedzi na pytanie, czym się przejawia i na czym polega oraz jaki ma wpływ na działalność pracodawcy, a przede wszystkim, jaki jest związek przyczynowy pomiędzy działalnością dodatkową pracownika a zagrożeniem interesom pracodawcy, Czy wystarczające jest dla przesądzenia „zagrożenia interesom pracodawcy” stwierdzenie, że interesy pozwanego zostały zagrożone poprzez brak możliwości zidentyfikowania zagrożeń i zapobieżenia skutkom konfliktu interesów na gruncie powiązania zatrudnienia powoda u pozwanego z jednoczesnym jego zaangażowaniem w działalność C. sp. z. o.o. ? Czy możliwe jest przesądzenie, że podjęcie dodatkowej działalności przez powoda spowodowało zagrożenie interesom pracodawcy przy braku ustalenia przez sąd, co robił powód u pracodawcy w ramach zatrudnienia i powiązania konkretnych czynności, które w ramach zatrudnienia wykonywał powód u pozwanego z tym zagrożeniem i braku wskazania pracownikowi konkretnych zawinionych przewinień pracowniczych, które niekorzystnie oddziaływały na konkurencyjną działalność pracodawcy? Czy w sytuacji niezawarcia umowy o zakazie konkurencji, podjęcie przez pracownika zatrudnionego na samodzielnym stanowisku kierownika regionalnego - działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy - można traktować jako ciężkie naruszenie obowiązku lojalności i dbałości o dobro zakładu pracy? Inaczej mówiąc, czy w omawianej sytuacji zakaz podejmowania działalności konkurencyjnej wywodzić można jedynie z obowiązku lojalności wobec pracodawcy oraz dbania o jego mienie - bez potrzeby wykazania powstania po stronie pracodawcy realnej szkody czy zagrożenia interesom pracodawcy? Czy pracownik podejmując działalność konkurencyjną - naraża pracodawcę swoim zachowaniem na szkodę automatycznie - to jest bez potrzeby wykazania realności zagrożenia dóbr pracodawcy, co wymaga ustalenia relacji pomiędzy instytucjami prawnymi unormowanymi w art. 100 § 2 pkt 4 KP oraz art. 101k.p.?
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
