Postanowienie SN z dnia 16 września 2026 r., sygn. I USK 856/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Prusinowski
w sprawie z odwołania K.G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Jaśle z udziałem D.B. o wznowienie postępowania w sprawie o ustalenie obowiązku ubezpieczenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 16 września 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 17 lipca 2025 r., sygn. akt III AUa 561/24,
I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującej się 240 zł (dwieście czterdzieści) z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c. tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Jaśle złożył w dniu 15 marca 2023 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 9 listopada 2023 r., sygn. akt IV U 167/23. Organ rentowy powołał art. 83a ust. 3 pkt 2 w związku z art. 83a ust. 1 oraz art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2023 r. poz. 1230 – dalej jako ustawa systemowa).
Sąd Okręgowy w Krośnie wyrokiem z dnia 22 października 2024 r. oddalił skargę. Uznał, że skarga organu rentowego domagająca się wznowienia postępowania jest bezzasadna i podlega oddaleniu, bowiem nie zachodzą podstawy wznowienia postępowania zawarte w art. 401 k.p.c. oraz 403 k.p.c., a także nie ma zastosowania art. 83a ust. 3 pkt 2 w związku z art. 83a ust. 1 ustawy systemowej. Organ rentowy podnosił w skardze że zarówno Sąd jaki i organ rentowy pominęli istotną okoliczność, wynikającą z prawomocnej decyzji z dnia 12 sierpnia 2019 r. nr […], znak: […], gdy tymczasem już w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt IV U 1074/19 organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wskazywał na powyższą decyzję. Następnie Sąd uzasadniając wyrok z dnia 8 stycznia 2021 r. w tej sprawie odnosił się do przedmiotowej decyzji oraz wskazywał na przepisy ustawy systemowej. Również przy ponownym postępowaniu pod sygn. akt IV U 167/23 Sąd w uzasadnieniu wyroku powoływał się na prawomocną decyzję z dnia 12 sierpnia 2019 r. W ocenie Sądu Okręgowego bezpodstawne są zatem twierdzenia organu rentowego, że Sąd rozpoznający sprawę i organ rentowy „stracili z pola widzenia istotną okoliczność wynikającą z prawomocnej decyzji organu rentowego z dnia 12 sierpnia 2019 r.”. Organ rentowy miał możliwość zaskarżenia wyroku z dnia 9 listopada 2023 r. i powołania zarzutów wskazanych w skardze o wznowienie postępowania, bowiem wszystkie okoliczności związane z wydaną decyzja z dnia 12 sierpnia 2019 r. były organowi znane. Sąd Okręgowy podkreślił, że podstawą wznowienia postępowania sądowego nie może być każda nowa okoliczność, lecz tylko taka, która dotyczy przedmiotu sporu, istniała już w trakcie postępowania i nie została wówczas przytoczona, bo była stronie nieznana i nie mogła być znana. Niewiedza o okolicznościach faktycznych, czy środkach dowodowych musi również wynikać z przyczyn obiektywnych, a nie z zaniechania strony postępowania. W konsekwencji nie mogą być uwzględnione okoliczności wynikające już z materiału procesowego, jeżeli zostały one pominięte przez stronę na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby ich powołania, bądź jak organ to określił „stracenia z pola widzenia”.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
