Postanowienie SN z dnia 16 października 2026 r., sygn. I CSK 1721/26
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
na posiedzeniu niejawnym 16 października 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa J. P. przeciwko „E. spółce akcyjnej w G. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 17 października 2025 r., V AGa 187/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) zł, z ustanowionymi odsetkami za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powódce niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powódka – J. P. wystąpiła z pozwem przeciwko pozwanemu – E. S.A. w G. o zapłatę kwoty 426.485 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Kwota dochodzona pozwem stanowiła różnicę pomiędzy kwotą 568.325,70 zł odpowiadającą wartości niezamortyzowanych nakładów na lokal użytkowy, w którym powódka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie oferowania do sprzedaży odzieży z kolekcji […] i […], a kwotą 111.841,60 zł, jaką powódka otrzymała z tytułu przejęcia przez pozwanego trzech lokali użytkowych przeznaczonych na analogiczną działalność powódki. Wskazała, że od 28 stycznia 2000 r. prowadziła działalność gospodarczą pod firmą – F […]. Dnia 19 lutego 2014 r. strony zawarły umowę franczyzy, przy czym następczo strony zawarły jeszcze kolejne umowy tego rodzaju. Na podstawie tej umowy strony nawiązały stałą współpracę w zakresie sprzedaży towarów tj. pełnego asortymentu towarów oferowanych do sprzedaży przez pozwanego pod marką […] oraz sprzedawane w sklepie marki zewnętrzne dystrybuowane przez pozwanego Powódka jako franczyzobiorca w zorganizowanym i prowadzonym przez siebie sklepie funkcjonującym w sieci sprzedaży towarów miała oferować do sprzedaży i sprzedawać klientom detalicznym w imieniu i na rzecz pozwanego towary stanowiące własność pozwanego. Przysługiwało jej prawo najmu lokalu położonego w G. w O., budowanej na nieruchomości składającej się z działek gruntowych o numerach […], dla której Sąd Rejonowy w Olsztynie prowadzi księgę wieczystą KW nr […]. Lokal ten miał być wykończony i zaadaptowany przez powódkę; w tym celu powódka poniosła nakłady w wysokości około 333 640 zł brutto. Pozwany podnajął też powódce kolejny lokal i w tym celu zawarta została druga umowa franczyzy. Powódka zleciła pozwanemu adaptację lokali zgodnie z projektem oraz została zobowiązana do partycypowania w kosztach adaptacji lokali do maksymalnej kwoty 670 000 zł plus VAT. Strony podpisały porozumienie, zgodnie z którym pozwany udzielił powódce kredytu, sprzedając przedmioty przeznaczone na wyposażenie lokalu za kwotę 671 049 zł brutto. Strony podpisały także kolejne porozumienie, obejmujące sprzedaż powódce towarów przeznaczonych na wyposażenie sklepu na kwotę 21 668,08 zł. W kwietniu 2015 r. rozpoczęły się kłopoty finansowe powódki, która zaczęła otrzymywać wezwania do zapłaty od wynajmującego. Od 2018 r. działalność powódki generowała ogromne straty, w konsekwencji podjęła ona próbę porozumienia się z pozwanym w celu przejęcia przez niego lokali użytkowych, w których powódka prowadziła działalność. Dnia 5 lutego 2018 r. zawarte zostało porozumienie, które powódka podpisała, nie mając możliwości jego negocjowania. Pozwany ustalił cenę sprzedaży trzech lokali na kwotę 184 500 zł, która to kwota została obniżona do 111 841,60 zł brutto. Powódka wskazała, w szczególności, że działając w stanie przymusowego położenia w obawie przed coraz bardziej narastającym zadłużeniem, zgodziła się podpisać niekorzystną umowę, posiadającą, w jej ocenie, znamiona wyzysku w rozumieniu art. 388 § 1 k.c. Zgodnie z ewidencją środków trwałych, wartość niezamortyzowanych nakładów na lokal w części […] wynosiła 363 712,66 zł, natomiast część niezamortyzowanych nakładów na sklep […] wynosiła 174 613,04 zł, łączna kwota wynosiła więc 568 325,70 zł. Ostatecznie, przejęcie tych sklepów przez pozwanego powinno było mieć miejsce za kwotę 568 325,70 zł, co oznaczało dysproporcję pomiędzy wysokością świadczeń obu stron.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
