Postanowienie SN z dnia 9 października 2026 r., sygn. II CSKP 336/25
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
na posiedzeniu niejawnym 9 października 2026 r. w Warszawie na skutek skargi kasacyjnej B. spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 5 kwietnia 2024 r., V ACa 1754/23, w sprawie z powództwa A.N. i A.N.1 przeciwko B. spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie,
1) zmienia postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2025 r., I CSK 3206/24 w ten sposób, że odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5.417 (pięć tysięcy czterysta siedemnaście) zł z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w systemie spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia odpisu niniejszego orzeczenia, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.
Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398§ 1 pkt 2 k.p.c.), to jest art. 69 ust. 1 i 2 pr. bank. oraz art. 353k.c., sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie czy celem spełnienia przesłanki „oddana do dyspozycji” kwota i waluta rzeczywiście zaksięgowana na rachunku bankowym kredytobiorcy musi być tożsama z kwotą i walutą wskazaną w treści umowy kredytu, czy też akt wykorzystania przez kredytobiorcę środków jest kwestią wtórną, konsekwencją oddania środków do dyspozycji przez bank, a wykorzystanie środków oddanych do dyspozycji jest uprawnieniem kredytobiorcy i sposób ich wykorzystania nie determinuje faktu wykonania bądź niewykonania świadczenia przez bank; - w zakresie art. 385§ 1 k.c. w zw. z art. 69 ust. 1 i 2 pr. bank., sprowadzająca się do odpowiedzi na pytanie czy postanowienia umowy kredytu, w którym od momentu zawarcia umowy kredytobiorca mógł dokonywać rozliczeń bezpośrednio w walucie kredytu za pośrednictwem rachunku walutowego, odwołujące się do kwestii przewalutowania, tj. dokonywania rozliczeń w walucie PLN z wykorzystaniem kursów publikowanych w tabelach kursowych banku, dotyczą głównych świadczeń stron oraz stanowią tzw. klauzule waloryzacyjne?”.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
