Postanowienie NSA z dnia 6 października 2026 r., sygn. I OSK 1268/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mariola Kowalska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z.Z. o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z.Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 czerwca 2026 r. sygn. akt III SA/Lu 674/25 w sprawie ze skargi Z.Z. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia 17 października 2025 r. nr PS-III.8641.1.6.2025 w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 11 czerwca 2026 r., sygn. akt III SA/Lu 674/25, oddalił skargę Z.Z. (dalej – skarżący, skarżący kasacyjnie) na decyzję Wojewody Lubelskiego z 17 października 2025 r., nr PS-III.8641.1.6.2025 utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Lublin z 19 sierpnia 2025 r., nr MUP.PK.III.731.13.2025.EA, o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń za okres od 2 sierpnia 2021 r. do 24 października 2021 r. w kwocie 4.158,50 zł.
Od powyższego wyroku skarżący, zastępowany przez radcę prawnego, wywiódł skargę kasacyjną, w której wystąpił o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, przy czym wniosek ten nie zawiera uzasadnienia.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda Lubelski, zastępowany przez radcę prawnego, wniósł o oddalenie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie wskazać trzeba na dopuszczalność złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu na etapie postępowania kasacyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, stwierdzono, że w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 193 tej ustawy.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej – p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podkreślić trzeba, że z uwagi na wnioskowy charakter tej instytucji, to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania określonych w tym przepisie przesłanek. Dlatego też Sąd I instancji nie ma obowiązku wzywania do "uzupełnienia braków" dokumentacji. Natomiast sąd może wstrzymać wykonanie aktu objętego wnioskiem, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako możliwość wyrządzenia znacznej, nawet potencjalnej, szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt zostanie wykonany. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, iż taka sytuacja występuje. Uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne fakty i okoliczności oraz ewentualnie odnoszące się do nich dowody, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ocena sądu rozpoznającego wniosek sprowadza się bowiem jedynie do tego, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wnoszący skargę kasacyjną nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może mu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący kasacyjnie nie uzasadnił bowiem w jakikolwiek sposób złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym brak było możliwości dokonania oceny zasadności ubiegania się przez skarżącego kasacyjnie o udzielenie ochrony tymczasowej. Wobec powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł być uwzględniony.
Jednocześnie wskazać należy, że okoliczności dotyczące merytorycznego rozpoznania sprawy nie mogą uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest zapobieżenie powstaniu znacznej szkody lub trudnym do odwrócenia skutkom. Ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być łączona z merytoryczną oceną zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
