Postanowienie SN z dnia 29 września 2026 r., sygn. I CSK 97/26

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Roman Trzaskowski

na posiedzeniu niejawnym 29 września 2026 r. w Warszawie w sprawie z powództwa E.L. i B.L. przeciwko […] Bank […] AG (S.A.) w W. Oddział w P. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej […] Bank […] AG (S.A.) w W. Oddział w P. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 8 sierpnia 2025 r., V ACa 1260/25,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwanego, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu sprawy w następstwie apelacji pozwanego Banku w punkcie pierwszym (1) zmienił Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2023 r. – umarzający postępowanie w zakresie roszczenia o ustalenie (pkt I), zasądzający od pozwanego Banku na rzecz powodów łącznie kwoty 86.138,54 zł i 83.317,51 CHF wraz z bliżej oznaczonymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie (pkt II) i oddalający powództwo o zapłatę w pozostałym zakresie (pkt III) – w punkcie drugim II w ten sposób, że oddalił powództwo ponad zasądzoną w nim kwotę 52.598,65 CHF wraz z bliżej oznaczonymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie, a w punkcie drugim (2) oddalił apelację w pozostałym zakresie.

W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, pozwany wskazał przyczyny kasacyjne określone w art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Jego zdaniem w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, tj. art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 1 dyrektywy 93/13, art. 65 k.c., art. 354 k.c., art. 358 § 2 k.c., art. 385¹ k.c. oraz art. 69 ust. 3 Prawa bankowego.

W ocenie skarżącego w sprawie wystąpiły również istotne zagadnienia prawne, wyrażające się w następujących pytaniach:

1) czy w przypadku uznania w wyniku kontroli incydentalnej obecnych w umowie o kredyt denominowany klauzul spreadowych nieokreślających głównego przedmiotu umowy, za niedozwolone (nieuczciwe) warunki umowne, prawidłowym jest uznanie umowy za nieważną w całości, skoro klauzule ryzyka walutowego, określające - zgodnie z jednolitym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - główny przedmiot tej umowy, nie stanowią niedozwolonych (nieuczciwych) warunków umownych?;

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się