Wyrok NSA z dnia 11 marca 2026 r., sygn. I FSK 1277/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Roman Wiatrowski (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Mirosław Surma, Protokolant referent Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. sp. k. z siedzibą w Z. (obecnie: Z. sp. z o.o. z siedzibą w Z.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 1154/22 w sprawie ze skargi Z. sp. k. z siedzibą w Z. (obecnie: Z. sp. z o.o. z siedzibą w Z.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru z podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Z. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 28 lutego 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 1154/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Z. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w Z. (obecnie: Z. sp. z o.o.; dalej: Strona, Spółka, Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: organ drugiej instancji, organ odwoławczy) z 8 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru z podatku od towarów i usług (ww. wyrok oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu opublikowane zostały w bazie internetowej NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
2. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
2.1. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku przywołał przepisy znajdujące jego zdaniem zastosowanie w sprawie i stwierdził, że wynika z nich, że zwolnienie może być stosowane, jeśli towary są przeznaczone do jednego z następujących zastosowań: nieodpłatna dystrybucja przez organy lub organizacje wskazane w zacytowanych przepisach, na rzecz osób dotkniętych lub zagrożonych epidemią COVID-19 lub zaangażowanych w jej zwalczanie; nieodpłatne udostępnianie osobom dotkniętym lub zagrożonym epidemią COVID-19 lub zaangażowanym w jej zwalczanie, pod warunkiem, że towary pozostają własnością ww. organów i organizacji. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że w przypadku przywozu dokonywanego przez podmiot inny niż organizacja państwowa lub zatwierdzona przez organ państwowy, ale na rzecz takich uprawnionych organizacji, w chwili zgłoszenia celnego podmiot ten powinien złożyć przynajmniej oświadczenie, że działa w imieniu bezpośrednio uprawnionej do zwolnienia z należności celnych przywozowych oraz VAT organizacji, a na żądanie organu celnego przedstawić dokumentację potwierdzającą ten fakt. Sąd pierwszej instancji stwierdził także, że zwolnienia nie stosuje się w sytuacji, w której towary przywozi we własnym imieniu i na swoją rzecz podmiot nienależący do podmiotów uprawnionych do korzystania ze zwolnienia z należności przywozowych i dopiero po dopuszczeniu do obrotu tych towarów przekazuje je organizacji uprawnionej do korzystania ze zwolnienia. W ocenie sądu organy prawidłowo uznały, że Skarżąca nie jest beneficjentem zwolnienia, bowiem działała w imieniu własnym i na własną rzecz. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że Strona – przywożąc towar i zgłaszając go do procedury dopuszczenia do obrotu – nie zadeklarowała, że działa w imieniu i na rzecz uprawnionej organizacji a zgłaszając towar dopuszczenia do obrotu nie zadeklarowała, że będzie korzystała ze zwolnienia z należności celno-podatkowych i nie załączyła do zgłoszenia oświadczenia, z którego wynikałoby, że Spółka działa na rzecz i w imieniu A. Odnosząc się do odstąpienia od wystąpienia do R. (uprzednio A.), sąd stwierdził, że obowiązek udowodnienia okoliczności skutkujących zwolnieniem z podatku nie ciąży na organie podatkowym, lecz na podmiocie zainteresowanym uzyskaniem zwolnienia. Jednocześnie sąd pierwszej instancji podkreślił prawidłowość wykładni art. 61 ust. 1 ustawy o VAT dokonanej przez organy i uznał, że – z uwagi na treść art. 81 ustawy o VAT – należało odmówić Skarżącej zwolnienia z podatku od towarów i usług, wobec uprzedniej odmowy zwolnienia z należności celnych przywozowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
