Postanowienie NSA z dnia 15 września 2026 r., sygn. II OSK 1848/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. M., A. M., A. P., M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2026 r. sygn. akt II SAB/Gl 35/26 o odrzuceniu skargi T. M., A. M., A. P., M. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Ustroń w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. oddalić wniosek T. M., A. M., A. P., M. P. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 kwietnia 2026 r., II SAB/Gl 35/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę T. M., A. M., A. P. i M. P. (dalej: skarżący) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta Ustroń w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie 84 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej, bliźniaczej oraz wolnostojącej wraz z miejscami postojowymi oraz infrastrukturą techniczną, na nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...], obręb H., położonej w U. przy ul. [...]. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w uchwale z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podstawą dla odrzucenia tego rodzaju skargi jest przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, należy bowiem uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako bezczynność niedającą się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ w sposób kończący postępowanie administracyjne. Po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, bezczynność postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania braku podjęcia działań organu w określonym terminie. Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r., II OPS 1/21, w której przyjął, że wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania, przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd I instancji podkreślił także, że Sąd Najwyższy w wyroku z 13 kwietnia 2022 r., I NSKP 21/21, przyjął, że z chwilą podpisania decyzji mamy do czynienia z wydaniem decyzji w sensie procesowym. Oznacza to, że decyzja istnieje, natomiast dzień jej wydania jest miarodajny dla oceny jej podstawy prawnej i faktycznej. Zdaniem Sądu I instancji taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Postępowanie przed organem zakończyło się wydaniem w dniu 8 stycznia 2026 r. decyzji nr WZ-1/2026 w przedmiocie warunków zabudowy. Każdy ze skarżących został poinformowany w trybie obwieszczenia, na podstawie art. 49a ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), o wydanej merytorycznej decyzji. Natomiast skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w powyżej opisanym zakresie skarżący wnieśli w piśmie z 12 stycznia 2026 r., za pośrednictwem platformy e-PUAP, a więc już po wydaniu decyzji. W chwili złożenia skargi w obrocie prawnym pozostawała powyżej wskazana decyzja. Tym samym okoliczność przywołana w skardze, że obwieszczenie o wydaniu decyzji opublikowano w dniu 14 stycznia 2026 r., pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
