Postanowienie SN z dnia 17 września 2026 r., sygn. IV KK 541/25
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Stanisław Stankiewicz
w sprawie P.L. skazanego z art. 263 § 2 i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 września 2026 r., wniosku skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego R.W. od rozpoznawania sprawy kasacyjnej o sygn. akt IV KK 541/25, na podstawie art 41 § 1 k.p.k. a contrario oraz art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 42 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego P.L., która została wniesiona od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 sierpnia 2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt VII Ka 906/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Częstochowie z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt XVI K 620/21. Przedmiotowa sprawa kasacyjna została zarejestrowana pod sygn. akt IV KK 541/25 i zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej przydzielona sędziemu SN R.W.
W toku postępowania skazany złożył pismo procesowe zatytułowane „wniosek o wyłączenie sędziego”, w którego treści wskazał, że „wnosi o rozważenie możliwości wyłączenia Sędziego Sądu Najwyższego R.W. od rozpoznawania niniejszej sprawy o sygnaturze IV KK 541/25” (k. 35-36 akt SN). Skazany podkreślił, że na jego prośbę w kasacji „obrońca podniósł zarzut nieważności postępowania właśnie ze względu na skład rozpoznającego apelację Sądu Okręgowego”, zaś „Sędzia SN R.W. został w ten sam sposób powołany”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że po myśli art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu, dla stwierdzenia podstawy wyłączenia sędziego, wymaga istnienia określonej kategorii okoliczności, które, jeżeli zestawić je z przedmiotem rozstrzygnięcia w określonej sprawie, prowadzi do wniosku o uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, mającego ją rozstrzygnąć. Oznacza to, że pomiędzy podnoszonymi okolicznościami, które powinny mieć charakter rzeczywisty i obiektywny, a rozstrzygnięciem konkretnej sprawy musi zachodzić związek, pozwalający na wyprowadzenie wniosku o istnieniu uzasadnionej wątpliwości co do braku bezstronności w rozstrzygnięciu tej sprawy, a więc o potencjalnie możliwym rozstrzygnięciu na korzyść jednej ze stron, bez uzasadnionych podstaw. Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności, w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k., zachodzi zatem zawsze in concreto, a nie in abstracto. Nie może więc stanowić jedynie subiektywnego przekonania określonej osoby, lecz winna być konkretna, realna, obiektywna i poddająca się zewnętrznej weryfikacji (zob. postanowienie SN z 11 stycznia 2012 r., III KK 214/11, OSNKW 2012, z. 4, poz. 4). W świetle powyższych uwarunkowań, sama treść wniosku i wskazane w nim kwestie ustrojowe (normatywne), związane z trybem powoływania sędziów nie pozwalają na konstatację, że w odniesieniu do sędziego SSN R.W. zachodzą racjonalne podstawy, określone w art. 41 § 1 k.p.k., nakazujące wyłączenie ww. Sędziego od udziału in concerto, w przedmiotowej sprawie kasacyjnej (o sygn. akt IV KK 541/25). Wątpliwości co do bezstronności sędziego nie można bowiem przyjmować a priori, czyli bez rzeczowego wykazania takiej okoliczności w realiach danej sprawy. Nie jest taką okolicznością sytuacja publicznoprawna, wynikająca z objęcia stanowiska sędziego Sądu Najwyższego na wniosek KRS w składzie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 3).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
