Wyrok NSA z dnia 26 maja 2026 r., sygn. I FSK 1766/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka - Medek, Sędzia NSA Izabela Najda - Ossowska, Sędzia WSA del. Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Protokolant referent Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej X spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w Y od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1023/22 w sprawie ze skargi X spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w Y na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 15 lipca 2022 r., nr 2401-IOV4.4103.207.2021/VS UNP: 2401-22-139619 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2014 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od X spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w Y na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach kwotę 25.000 (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 1023/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi X sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Y (dalej: Skarżąca, Spółka lub Strona) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS lub organ drugiej instancji) z dnia 15 lipca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2014 r., działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę (opisany wyrok i powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
1.2. Sąd pierwszej instancji przyjął za prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu organu odwoławczego oraz podzielił stanowisko organów, że analiza całokształtu materiału dowodowego, tj. dokumentacji zgromadzonej w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego, jak również materiał dowodowy zgromadzony w ramach innych postępowań, zeznania złożone przez Stronę, jej kontrahentów (dostawców i odbiorców towarów), a także poszczególnych przewoźników dały podstawę do stwierdzenia, że transakcje kupna sprzedaży towaru w postaci katody niklu i cynku nie zostały dokonane w ramach rzeczywistego obrotu gospodarczego, a jedynie w celu uzyskania korzyści w odliczeniu podatku od towarów i usług. W konsekwencji tego wystawione przez R. sp. z o.o. sp.k. (dalej: R.) faktury nie stanowią podstawy do odliczenia podatku z nich wynikającego na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm., dalej: ustawa o VAT). Tym samym zasadnie organ podatkowy zakwestionował Skarżącej prawo do odliczenia podatku naliczonego zadeklarowanego w deklaracji VAT-7 za okres od kwietnia do grudnia 2014 r. oraz uznał, że nie doszło do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) we wskazanych przez organ podatkowy przypadkach.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
