Wyrok SN z dnia 15 września 2026 r., sygn. II KK 58/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie I.V. ukaranego z art. 94 § 1 i 2 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. oraz art. 15 § 2 i 4 k.p.w. na posiedzeniu w dniu 15 września 2026 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z 5 listopada 2025 r. sygn. akt III W 576/25,
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę I.V. Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie wyrokiem nakazowym z 5 listopada 2025 r. sygn. akt III W 576/25, uznał obwinionego I.V. winnego tego, że:
I. w dniu 12 czerwca 2025 r. w W. na drodze publicznej kierował pojazdem marki M. pomimo braku wymaganych uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, tj. o czyn z art. 94 § 1 k.w.,
II. w tym samym czasie i miejscu kierował pojazdem marki M. na drodze publicznej pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu, tj. o czyn z art. 94 § 2 k.w.
i na podstawie art. 94 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu łącznie karę grzywny w wysokości 2500 zł. (dwa tysiące pięćset złotych).
Ponadto Sąd Rejonowy zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w łącznej kwocie 300 zł, w tym opłatę w kwocie 150 zł.
Wobec braku sprzeciwu uprawnionych stron, którym prawidłowo doręczono odpisy orzeczenia, przedmiotowy wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 10
Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny na niekorzyść obwinionego i zarzucił mu:
1/ rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a mianowicie art. 93 § 2 k.p.w., poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że występują przesłanki do rozpoznania sprawy obwinionego w postępowaniu nakazowymi, skutkiem czego I.V. został uznany za winnego i ukarany za popełnienie wykroczenia kwalifikowanego z art. 94 § 1 k.w., polegającego na kierowaniu pojazdem, w dniu 12 czerwca 2024 r., bez wymaganych do tego uprawnień, podczas gdy okoliczności popełnienia zarzucanego obwinionemu czynu i jego wina, w świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego budziły wątpliwości, albowiem z załączonych do wniosku o ukaranie materiałów' wynika, że fakt braku uprawnień do prowadzenia pojazdów przez obwinionego został wykazany jedynie na podstawie danych widniejących w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji i Centralnej Ewidencji Kierowców, co było niewystarczające do ustalenia, czy I.V., będąc obywatelem obcego państwa, w czasie popełnienia przedmiotowego czynu zrealizował swoim zachowaniem znamiona czynu z art. 94 § 1 k.w., gdyż nie posiadał wydanego za granicą dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym w postaci krajowego lub międzynarodowego prawa jazdy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. 2025.1226 t.j. z dnia 5 września 2024 r.), czy też jego zachowanie wyczerpywało jedynie ustawowe znamiona wykroczenia z art. 95 § 1 k.w.;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
