Postanowienie SN z dnia 19 sierpnia 2026 r., sygn. I KK 277/25
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie K. G. ,
skazanego za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,
na posiedzeniu w dniu 19 sierpnia 2026 r.,
w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,
kasacji obrońców skazanego,
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z dnia 30 stycznia 2025 r., II AKa 277/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 11 marca 2024 r., III K 30/23,
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;
2. obciążyć skazanego K.G. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 11 marca 2024 r., III K 30/23, K. G. został uznany za winnego czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i art. 159 k.k. i art. 193 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzono mu karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok zawierał nadto rozstrzygnięcia co do odpowiedzialności karnej trzech współdziałających oskarżonych. W odniesieniu do K. G. wyrok zawierał także rozstrzygnięcia o zaliczeniu na poczet kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie oraz nawiązce, jak również rozstrzygnięcia w przedmiocie dowodów rzeczowych i kosztów procesu.
Apelację od tego wyroku co do K. G. wniósł jego obrońca, zaskarżając go w całości co do tego oskarżonego i zarzucając „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, mający wpływ na treść wyroku, polegający na uznaniu, że oskarżony K. G. dopuścił się zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu, działając z bezpośrednim zamiarem jego popełnienia, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że doszło do ekscesu w stosunku do zamiaru zastraszenia ofiary, a cel w postaci trwałych uszkodzeń ciała i ciężkiego uszczerbku nie był zamierzony ani nawet dopuszczany przez sprawców – w szczególności wynika to z zeznań samych oskarżonych, którym w istotnych fragmentach sąd odmówił wiarygodności jak i opinii psychologicznej oraz obrażeń pokrzywdzonego, a także ograniczeń fizycznych w miejscu zdarzenia”. Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie oskarżonego K. G. za winnego popełnienia przestępstwa nieumyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu, przewidzianego w art. 156 § 2 k.k. (względnie art. 158 § 2 k.k.) i art. 159 k.k. i wymierzenie mu kary roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania w celu zweryfikowania rzeczywistego zamiaru oskarżonego (np. przeprowadzenia opinii psychologicznej weryfikującej wyjaśnienia oskarżonego, właściwe znaczenie słów użytych w korespondencji sms przed zdarzeniem oraz jego postawę).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
