Interpretacja indywidualna z dnia 5 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.271.2026.1.KW

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka będzie zobowiązana do przesłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pliku JPK_ST_KR, w tym pliku pustego albo zerowego.

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

(X) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka prowadzi księgi rachunkowe.

Niniejszy wniosek dotyczy obowiązku przesłania danych z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w strukturze JPK_ST_KR.

Po stronie Spółki może powstać obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych i przesyłania tych ksiąg w postaci elektronicznej, o którym mowa w art. 9 ust. 1c Ustawy CIT. Wątpliwość Spółki dotyczy jednak tego, czy w sytuacji opisanej poniżej Spółka powinna dodatkowo przesłać strukturę JPK_ST_KR.

Niniejszy wniosek dotyczy zarówno stanu faktycznego (sytuacja obecna), jak też zdarzenia przyszłego (kolejne lata podatkowe).

Spółka nie posiada środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów podatkowych, tj. składników majątku, dla których należałoby uwzględniać w ewidencji informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m Ustawy CIT.

Spółka nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych, ponieważ takie składniki majątku nie występują.

W związku z tym Spółka nie jest zobowiązana do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zarówno dla celów podatkowych, jak i dla celów rachunkowych. Spółka nie będzie więc prowadziła ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ani nie będzie posiadała danych, które mogłyby zostać wykazane w strukturze JPK_ST_KR.

Pytanie

Czy Spółka będzie zobowiązana do przesłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pliku JPK_ST_KR, w tym pliku pustego albo zerowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka nie będzie zobowiązana do przesłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pliku JPK_ST_KR, w tym pliku pustego ani pliku zerowego.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Obowiązek przesłania struktury JPK_ST_KR ma charakter wtórny wobec obowiązku prowadzenia ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych oraz posiadania danych wynikających z tej ewidencji. Jeżeli w danym roku podatkowym Spółka nie będzie posiadała środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych oraz z tego powodu nie będzie zobowiązana do prowadzenia ewidencji i nie będzie jej prowadzić, przepisy Ustawy CIT oraz przepisy wykonawcze nie będą nakładały na Spółkę autonomicznego obowiązku sporządzenia i przesłania pustego albo zerowego JPK_ST_KR.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy CIT podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu albo straty, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m Ustawy CIT.

Z kolei art. 9 ust. 1c Ustawy CIT stanowi, że podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie właściwym dla złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 Ustawy CIT, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1 Ustawy CIT, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej.

Z brzmienia art. 9 ust. 1 i ust. 1c Ustawy CIT wynika, że obowiązek przesyłania danych w postaci elektronicznej jest ściśle związany z księgami i ewidencjami, które podatnik ma obowiązek prowadzić. Ustawodawca posługuje się sformułowaniem „te księgi”, a zatem odwołuje się do istniejących, prowadzonych ksiąg lub ich części, a nie do autonomicznego obowiązku składania deklaracji o braku danych.

W odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych art. 9 ust. 1 Ustawy CIT nakazuje uwzględniać w ewidencji informacje niezbędne do obliczenia odpisów amortyzacyjnych. Jeżeli jednak podatnik nie posiada środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych i nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych, to nie występują informacje, które mogłyby zostać objęte taką ewidencją. Nie istnieje również materialny przedmiot raportowania w strukturze JPK_ST_KR.

Wniosek taki potwierdza rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie Ustawy CIT. Rozporządzenie to określa zakres dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie art. 9 ust. 1c i 1e Ustawy CIT, oraz sposób ich wykazywania w tych księgach.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia danymi dodatkowymi są m.in. dane potwierdzające nabycie, wytworzenie lub wykreślenie danego środka trwałego lub danej wartości niematerialnej i prawnej z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, dalej określanej jako „ewidencja”. Natomiast § 2 ust. 4 rozporządzenia wskazuje, że dane te wykazuje się w odniesieniu do danego środka trwałego lub danej wartości niematerialnej i prawnej wprowadzonych do ewidencji.

Wykładnia literalna powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że dane objęte strukturą JPK_ST_KR odnoszą się do konkretnych środków trwałych lub konkretnych wartości niematerialnych i prawnych wprowadzonych do ewidencji. Jeżeli żaden taki składnik majątku nie występuje i żaden składnik nie został wprowadzony do ewidencji, nie ma „danego środka trwałego” ani „danej wartości niematerialnej i prawnej”, w odniesieniu do których mogłyby zostać wykazane dodatkowe dane wymagane przez rozporządzenie.

JPK_ST_KR nie jest zatem formularzem służącym do złożenia negatywnego oświadczenia, że podatnik nie posiada środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Jest to struktura służąca do przekazania danych z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Brak ewidencji wynikający z braku składników majątku eliminuje przedmiot, który miałby zostać przekazany w tej strukturze.

Stanowisko Spółki jest zgodne z aktualnymi interpretacjami Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącymi obowiązków w zakresie JPK_CIT, z których wynika, że obowiązek przesłania odpowiedniej struktury JPK jest pochodną obowiązku prowadzenia ksiąg lub ewidencji objętych daną strukturą. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.245.2025.1.DD, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym zagraniczny przedsiębiorca działający w Polsce w formie zakładu podatkowego niebędącego oddziałem ani przedstawicielstwem nie jest obowiązany do składania JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR w ramach JPK_CIT, jeżeli nie ma obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w Polsce.

Podobny kierunek wykładni został zaprezentowany w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.40.2025.1.PK, dotyczącej obowiązku JPK_KR_PD. Organ zaakceptował w niej założenie, że obowiązek przygotowania i przesyłania struktury JPK nie powinien prowadzić do wykreowania obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych u podmiotu, który na podstawie właściwych przepisów nie jest zobowiązany do ich prowadzenia.

Powyższe interpretacje nie dotyczą identycznego stanu faktycznego, ponieważ odnoszą się do obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przez zagraniczne zakłady podatkowe. Potwierdzają jednak zasadę istotną także w niniejszej sprawie: obowiązek przesłania struktury JPK jest obowiązkiem pochodnym i nie może istnieć w oderwaniu od obowiązku prowadzenia ksiąg lub ewidencji, których dane mają zostać przekazane.

Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że nie będzie zobowiązana do przesłania pliku JPK_ST_KR, w tym pliku pustego albo zerowego. Brak środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, brak obowiązku prowadzenia ewidencji tych składników oraz brak danych z takiej ewidencji oznaczają brak przedmiotu raportowania w strukturze JPK_ST_KR.

Odmienna wykładnia prowadziłaby do nieuzasadnionego rozszerzenia obowiązku ustawowego, ponieważ wymagałaby od podatnika sporządzenia i przesłania pliku służącego wyłącznie potwierdzeniu braku danych. Takiego obowiązku nie przewidują ani Ustawa CIT, ani rozporządzenia wykonawcze dotyczące struktur JPK w podatkach dochodowych. 

W konsekwencji Spółka wnosi o uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

- zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż dotyczą one konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, osadzonej w określonym stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: