Postanowienie SN z dnia 15 lipca 2026 r., sygn. III KK 545/25
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie M. Z.
skazanego za czyn z art. 157 § 2 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 15 lipca 2026 r.,
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt II AKa 29/24,
zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Krośnie
z dnia 31 maja 2021 r., sygn. akt II K 3/20,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario,
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego M. K., który wyrok sądu odwoławczego zaskarżył w całości na korzyść strony, którą reprezentuje, podnosząc w pkt II petitum kasacji następujące zarzuty rażącego naruszenia przepisów: 1) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 434 § 1 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.; 2) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.; 3) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.; 4) art. 170 § 1 pkt 2, 3 i 5 k.p.k. w zw. z art. 201 k.p.k. oraz art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.; 5) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 434 § 1 k.p.k. w zw. z art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.; 6) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 434 § 1 k.p.k. w zw. z art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.; 7) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.; 8) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.; 9) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; 10) art. 170 § 1 i 3 k.p.k.; 11) art. 14 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 52 § 1 k.p.k. w zw. z art. 60 § 1 k.p.k. w zw. z art. 399 § 1 k.p.k.; 12) art. 9 § 2 k.k. w zw. z art. 155 k.k. Autor kasacji sformułował również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku „w zakresie pkt. I. 3”, tj. co do nawiązek orzeczonych na rzecz oskarżycieli posiłkowych, „z uwagi na okoliczności podane w tym zakresie w uzasadnieniu niniejszej kasacji, jak również z uwagi na treść zarzutów nr II. 5 i 6 niniejszej kasacji”. W uzasadnieniu wniosku zaakcentował, że w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. I.3 wyroku Sądu Apelacyjnego, w którym dookreślono, za które spośród przypisanych skazanemu przestępstw orzeczono nawiązki na rzecz oskarżycieli posiłkowych, istnieje duże prawdopodobieństwo uwzględnienia podniesionego w tym przedmiocie zarzutu z pkt II.6 kasacji. Obrońca podał, że w przypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku w tym zakresie może dojść do wszczęcia postępowania komorniczego nakierowanego na egzekucję przedmiotowych nawiązek, a w konsekwencji egzekucji ze stanowiącej własność skazanego nieruchomości, w której zamieszkują jego żona oraz dzieci. Dodatkowo obrońca wskazał, że przedmiotowe nawiązki zostały ostatecznie orzeczone za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., zaś w ocenie skarżącego, w odniesieniu do tego czynu sąd odwoławczy z naruszeniem zakazu reformationis in peius uzupełnił jego opis o znamiona niewskazane w wyroku sądu pierwszej instancji. Zdaniem obrońcy, także w tym zakresie istnieje duże prawdopodobieństwo uwzględnienia podniesionego w tym przedmiocie zarzutu z pkt II.5 kasacji, a w konsekwencji uniewinnienia skazanego od popełnienia przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za które orzeczono ww. nawiązki.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
