Wyrok NSA z dnia 27 maja 2026 r., sygn. II GSK 1983/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Korycińska sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej małoletniej L. S. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego L.L od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 września 2022 r. sygn. akt II SA/Bd 36/22 w sprawie ze skargi małoletniej L. S. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego L.L na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Toruniu z dnia 6 listopada 2021 r. w przedmiocie objęcia obowiązkiem kwarantanny oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
I.
Czynnością z 6 listopada 2021 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Toruniu objął małoletnią L. S. (skarżąca - reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego M. S.) kwarantanną. Powodem nałożenia kwarantanny, jak wynika z akt administracyjnych, był fakt potwierdzonego zakażenia wirusem SARS-CoV-2 babci małoletniej, z którą ta wspólnie zamieszkuje i z którą miała ostatni kontakt w dniu 5 listopada 2021 r. Uzasadniało to zatem przyjęcie, że podlega obowiązkowej kwarantannie, bowiem okoliczność wspólnego zamieszkiwania małoletniej z osobą zakażoną i kontakt z tą osobą jest wystarczający do nałożenia kwarantanny, przy czym nie jest sporny, gdyż wynika ze zgromadzonych w aktach administracyjnych dowodów (m.in. wywiadu epidemiologicznego).
II.
Wyrokiem z 6 września 2022 r. sygn. akt II SA/Bd 36/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę małoletniej L. S., reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M.S., na ww. czynność.
Istota sporu - zdaniem WSA - sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy nałożenie obowiązku odbycia przez skarżącą kwarantanny powinno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej organu inspekcji sanitarnej. Analiza przepisów ustawy oraz rozporządzeń wydanych na podstawie zawartych w tej ustawie delegacji, przy zastosowaniu wykładni celowościowej, prowadzi do wniosku, że poddanie się kwarantannie przez osobę, co do której stwierdzono, że była narażona na chorobę zakaźną lub pozostawała w styczności ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego, a nie wykazuje objawów chorobowych, ma charakter obowiązku ustawowego, a organ inspekcji sanitarnej nie jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej nakładającej na taką osobę obowiązek odbycia kwarantanny.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
