Wyrok NSA z dnia 16 lipca 2026 r., sygn. II GSK 1738/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) Sędzia del. WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "K." Sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 2528/22 w sprawie ze skargi "K." Sp. z o.o. w G. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 6 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków pieniężnych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2528/22 oddalił złożoną przez K. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (zwaną dalej Spółką K.) skargę na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (zwanego dalej Szefem KAS) z dnia 6 września 2022 r., nr [...], orzekającą o: a) wyrażeniu zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych z przeznaczeniem na zapłatę należności wynikających z umów cywilnoprawnych na świadczenie usług zawartych przed 25 kwietnia 2022 r. oraz b) odmowie wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków finansowych z przeznaczeniem na zapłatę na rzecz A. kwoty 126 504,27 zł wynikającej z faktury VAT nr [...] z dnia 12 lipca 2022 r. Decyzję wydano na podstawie art. 4 ust. 1 lit. a i art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 269/2014 z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie środków ograniczających w odniesieniu do działań podważających integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażających (Dz.Urz. UE Seria L z 2014 r. Nr 78, s. 6, zwanego dalej rozporządzeniem nr 269/2014) i art. 143a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2025 r., poz. 1131, zwanej dalej ustawą o KAS) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r., poz. 1691, zwanej dalej k.p.a.), a także art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie przeciwdziałania wspieraniu agresji na Ukrainę oraz służących ochronie bezpieczeństwa narodowego (Dz.U. z 2025 r., poz. 514, zwanej dalej u.s.r.). W ocenie Sądu I instancji decyzja w kwestionowanej skargą części (odmownej, zawartej w pkt 2 sentencji) została wydana zgodnie z prawem i skarga na nią podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.). Prawidłowo rozstrzygnął Szef KAS stwierdzając, że w sprawie nie zachodziły podstawy wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków Spółki K. przeznaczonych na zapłatę należności na rzecz A. wynikające z faktury VAT nr [...] z dnia 1 lipca 2022 r. na kwotę 126 504,27 zł. Spółka K. została decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych (zwanego dalej MSW) z dnia 25 kwietnia 2022 r. wpisana na listę sankcyjną w trybie art. 1 ust. 2 i 3 u.s.r. Przepisy art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 269/2014 regulują "odstępstwa od art. 2 tego rozporządzenia" wprowadzając wyjątek od zamrożenia środków finansowych, stanowiącego następstwo decyzji MSW, o ile płatność jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego zanim podmiot został ujęty w wykazie. Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń faktycznych Szefa KAS, należność jakiej zwolnienia z zamrożenia domagała się Spółka K. (wykazana fakturą VAT nr [...] z dnia 12 lipca 2022 r., na kwotę 126 504,27 zł) nie wynikała, wbrew temu co twierdziła skarżąca K., z umowy z dnia 1 maja 2018 r., zawartej między K. a A. (regulującej zasady korzystania przez K. z usług doradczych świadczonych osób ze strony A.), ale z odrębnej zupełnie czynności prawnej, jaką było wypowiedzenie tej umowy dokonane przez Spółkę K. z dnia 1 lipca 2022 r. ze skutkiem na 15 lipca 2022 r. Wypowiedzenie to skutkowało powstaniem po stronie A. roszczenia względem Spółki K. o zapłatę odpowiadającego wynagrodzeniu umownemu za okres 3 miesięcy, a nadto kosztów związanych z wykonaniem umowy przez A. (pkt 6.4, a także 3.5 i 3.6 umowy z dnia 1 maja 2018 r.). Ta należność ma w ocenie Sądu I instancji charakter rekompensaty (odszkodowania) za przedwczesne jednostronne rozwiązanie umowy w drodze wypowiedzenia. Konstrukcja art. 6 rozporządzenia nr 269/2014 ma na celu uniemożliwienie podmiotom wpisanym na listę sankcyjną wszelkich ruchów związanych z zamrożonymi środkami; zakazy te działają erga omnes. Nie jest możliwe, poza wyraźnymi przypadkami określonymi tym przepisem, przywracanie na jego podstawie podmiotom zdolności do regulowania należności. Dopuszczalność wyrażenia zgody na zwolnienie zamrożonych środków zachodziłaby tylko wówczas, gdyby zobowiązanie objęte żądaniem skarżącej spółki wynikało wprost ze zobowiązania powstałego przed dokonaniem wpisu podmiotu do wykazu a tak w sprawie nie było.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
