Postanowienie SN z dnia 8 lipca 2026 r., sygn. I CSK 2479/25

8 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Adam Doliwa

na posiedzeniu niejawnym 8 lipca 2026 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa Miasta i Gminy D.
‎przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej L. w D.
‎o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego,
‎na skutek skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej L. w D.
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
‎z 12 marca 2025 r., I ACa 2013/23,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

(P.H.)

UZASADNIENIE

Pozwana, Spółdzielnia Mieszkaniowa L. w D., wywiodła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 12 marca 2025 r., wydanego w sprawie z powództwa Miasta i Gminy D. o rozwiązanie umowy użytkowania wieczystego.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca wskazała, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne: „czy w przypadku, gdy zawarta pod rządami ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości z 1985r. umowa o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie zakreśla terminu ani precyzyjnie budynków lub urządzeń, które na tym gruncie winny zostać wzniesione, przy czym użytkownik wieczysty zabudował grunt częściowo zgodnie z jego przeznaczeniem, zaś organ nie skorzystał z uprawnień określonych art. 6 ustawy z dnia 29 września 1990 o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U poz. 464 z p.zm), jak też ‎art. 220 ust. 1. ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2024 poz. 1145 t.j) ‎i nie zakreślił terminu zabudowy, możliwe jest rozwiązanie z powództwa organu umowy o użytkowanie wieczyste w trybie art. 240 k.c. w zw. z art. 33 u.g.n. ‎w części z uwagi na brak zabudowy tej części.” oraz „czy w przypadku, gdy organ administracyjny nie wydał decyzji, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia ‎29 września 1990 o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U poz. 464 z p.zm.), a następnie w art. 220 ustawy ‎o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2024 poz. 1145 t.j.), zaś sama umowa ‎o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste nie zakreślała terminu i nie określała budynków lub urządzeń, które miały zostać wzniesione na tym gruncie- zasadne jest zakreślenie przez ten organ terminu - odpowiedniego - do zabudowania całości nieruchomości pod rygorem odstąpienia w części od umowy w trybie ‎art. 491 § 1 k.c. przy określeniu budynków i urządzeń, które mają zostać wzniesione czy też organ uprawniony jest do wszczęcia postępowania w oparciu ‎o art. 240 k.c. w zw. z art. 33 u.g.n. bez zakreślenia dodatkowego terminu. na oczywistą zasadność skargi polegającą na błędach Sądu drugiej instancji ‎w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego”.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się