Postanowienie SN z dnia 1 lipca 2026 r., sygn. IV KS 26/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Dziergawka
w sprawie T.Ż.
oskarżonego o czyny z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 1 lipca 2026 r.,
skargi obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 22 stycznia 2026 r., sygn. akt II AKa 458/25,
uchylającego wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu
z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt XIV K 9/23
i przekazującego sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,
na podstawie k.p.k.
p o s t a n o w i ł :
1. oddalić skargę;
2. kosztami sądowymi postępowania skargowego obciążyć oskarżonego.
UZASADNIENIE
T.Ż. został oskarżony o czyny z art. 258 § 1 k.k. (pkt I wyroku), z art. 62 § 2a k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 80 § 3 k.k.s. w zb. z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 8 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. (pkt XXIII wyroku), z art. 271a § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXIV wyroku), z art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (pkt XXV wyroku).
Sąd Okręgowy w Sosnowcu wyrokiem z dnia 29 stycznia 2025 r., sygn. akt IV K 67/22 uniewinnił oskarżonego T.Ż. od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia (pkt 49 wyroku); uznał oskarżonego T. Ż. za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XXIII, a zarzucanego w punkcie XXVIII aktu oskarżenia, z tym, że z opisu czynu wyeliminował stwierdzenie, że oskarżeni działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w punkcie I aktu oskarżenia, czym wyczerpali znamiona występku z art. 62 § 2a k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 80 § 3 k.k.s. w zb. z art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. i za to na mocy art. 62 § 2a k.k.s. w. zw. z art. 7 § 2 k.k.s. i art. 23 § 1 i 2 k.k.s. wymierzył mu karę 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę po 120 (sto dwadzieścia) złotych (pkt 50 wyroku); w ramach czynu zarzucanego oskarżonemu T.Ż. w punkcie XXIX aktu oskarżenia, a opisanego w punkcie XXIV, uznał za winnego, że w okresie od 31 lipca 2018 r. do 25 lutego 2019 r. w D., S. i innych miejscowościach na terenie kraju, w krótkich odstępach czas, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając wspólnie i w porozumieniu J.N. jako prezes zarządu spółki T. sp. z o.o. oraz T.Ż. jako prokurent spółki T. sp. z o.o. KRS [...], NIP [...], z/s S. ul. [...] uzyskali za pośrednictwem ustalonej osoby wystawione przez osoby uprawnione faktury VAT, opisane powyżej w punkcie XXIV, zawierające kwotę należności ogółem, której wartość jest znaczna tj. 2.073.534 złotych, poświadczające nieprawdę co do okoliczności faktycznych mających znaczenie dla określania wysokości należności publicznoprawnej, dotyczących nabycia towarów i usług, które to nabycie nie miało miejsca, poprzez wyrażenie zgody na przekazanie danych ww. spółki innym osobom, wskazując kwoty na które faktury mają zostać wystawione oraz jej przedmiot, którymi następnie posłużyli się w ten sposób, że przekazali ustalonej osobie, która ujęła je w dokumentacji księgowej oraz przed Urzędem Skarbowym w S., przyjmując, iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 271a § 1, 2 i 3 k.k. w. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 271a § 3 k.k. i art. 65 § 1 k.k. oraz art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 24 czerwca 2020 r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. wymierzył T.Ż. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 300 (trzysta) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych (pkt 51 wyroku); na mocy art. 8 § 1 k.k.s. ustalił, że przestępstwa przypisane oskarżonemu T.Ż. w punktach 50 i 51 stanowią jeden czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa powszechnego oraz przestępstwa skarbowego i przyjął, że zgodnie z treścią art. 8 § 2 i 3 k.k.s. wykonaniu podlegają kary orzeczone w punkcie 51 (pkt 52 wyroku); uznał oskarżonego T.Ż. za winnego popełnienia czynu opisanego powyżej w punkcie XXV, a zarzucanego w punkcie XXX aktu oskarżenia, z tym, że z opisu czynu wyeliminował stwierdzenie, że opisane środki płatnicze pochodziły z przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. oraz stwierdzenie, że oskarżeni działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w punkcie 1 aktu oskarżenia, czym wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 299 § 1, 5 i 6 k.k. w zw. art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 299 § 5 k.k. w. zw. z art. 65 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. i wymierzył T.Ż. karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności (pkt 53 wyroku), na mocy art. 39 k.k.s. oraz art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 20 § 2 k.k.s. w miejsce jednostkowych kar pozbawienia orzekł m.in. wobec oskarżonego T.Ż. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy (pkt 54 wyroku). Ponadto sąd orzekł o zaliczeniu rzeczywistego pozbawienia wolności (pkt 56 wyroku), przepadek dowodów rzeczowych (pkt 57 wyroku) oraz o kosztach sądowych (pkt 108 i 109 wyroku).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
