Wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2026 r., sygn. I FSK 294/25
Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być oparte na dobrze udokumentowanych przesłankach, a organy podatkowe nie mogą opierać się na ogólnych przypuszczeniach dotyczących działalności kontrahentów podatnika bez przedstawienia konkretnych dowodów.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska, Sędzia WSA del. Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Protokolant starszy inspektor sądowy Katarzyna Wojnarska, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1044/24 w sprawie ze skargi P. sp.k. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 7 marca 2024 r., nr [...] w przedmiocie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za styczeń 2021 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz P. sp.k. z siedzibą w P. kwotę 497 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 9 października 2024 r. (sygn. akt III SA/Wa 1044/24), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, Sąd pierwszej instancji), uwzględnił skargę P. sp. k. z siedzibą w P. (dalej: spółka, skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: DIAS, organ drugiej instancji) z 7 marca 2024 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za styczeń 2021 r. i uchylił zaskarżone postanowienie (opisany wyrok i powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej bazie orzeczeń CBOSA).
1.2. W uzasadnieniu podano, że w dniu 24 lutego 2021 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] (dalej: NUS, organ I instancji) wpłynęła deklaracja VAT-7 za styczeń 2021 r. złożona przez skarżącą z wykazaną kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do zwrotu na rachunek bankowy spółki.
Postanowieniem z 30 września 2021 r. NUS wszczął wobec strony postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia VAT za styczeń 2021 r.
NUS przedłużał termin zwrotu kolejnymi postanowieniami. Każde następne postanowienie było doręczane spółce przed upływem terminu wyznaczonego poprzednim (co jest niesporne).
Spornym postanowieniem z 14 grudnia 2023 r. NUS przedłużył termin zwrotu do dnia 31 lipca 2024 r.
Postanowieniem z 7 marca 2024 r., po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, DIAS w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
1.3. Sąd pierwszej instancji ocenił, że skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie jest zgodne z prawem.
Sąd wojewódzki wskazał, że zasadniczy powód wątpliwości co do zasadności zwrotu VAT stanowi przypuszczenie, że podmioty: B. Ltd. z siedzibą na Malcie i B.1 z siedzibą w Singapurze nie mają stałego miejsca prowadzenia działalności na Malcie i w Singapurze, ale w Polsce, w związku z czym spółka nie prawidłowo stosowała do usług świadczonych na rzecz tych podmiotów art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. 2022 r. poz. 931 ze zm.; dalej: u.p.t.u.) i nie wykazała tych usług do opodatkowania na terytorium Polski. Zdaniem WSA przypuszczenie to zostało podane w sposób zbyt ogólny i nie precyzyjny, a jedynym jego uszczegółowieniem było wskazanie na istotne braki w odpowiedziach zagranicznych administracji skarbowych (zwłaszcza brak oględzin w terenie i opieranie się na wyjaśnieniach pana M.B. – prezesa zarządu B. Ltd). W ocenie Sądu tego rodzaju, pozbawione przekonujących argumentów wspartych zgromadzonymi w sprawie dowodami, przypuszczenie nie wystarczy, by uzasadnić przedłużenie terminu zwrotu – biorąc pod uwagę, że jest to przedłużenie ósme w ich szeregu, przedłużenie o ponad pół roku, dokonywane niemal trzy lata od upływu podstawowego ustawowego terminu zwrotu VAT za styczeń 2021 r., a zarazem jedno z wielu przedłużeń terminu zwrotu nadwyżek podatku naliczonego nad należnym wykazanych w deklaracjach VAT-7 Spółki.
W tych okolicznościach, zdaniem WSA, organy podatkowe powinny były podać argumenty i wskazać na dowody uprawdopodobniające przypuszczenie, że B. Ltd i B.1 Ltd mają stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce, na rzecz którego wykonano usługi Spółki.
W związku z tym Sąd pierwszej instancji stwierdził naruszenie przez DIAS art. 87 ust. 2 u.p.t.u. – przez przedłużenie terminu zwrotu VAT bez podania dostatecznej racji oraz art. 121 § 1, art. 124 i art. 217 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm., dalej: O.p.) – przez wadliwe uzasadnienie: nieprzekonujące i naruszające zaufanie podatnika i uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Jednocześnie WSA wskazał, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy DIAS przedstawi argumenty i dowody przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu VAT za styczeń 2021 r. – wspierające tezę o tym, że kontrahenci spółki mają stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce i że to na rzecz tego miejsca były wykonane usługi niematerialne Skarżącej.
2. Skarga kasacyjna.
2.1. DIAS wniósł od wyroku Sądu pierwszej instancji skargę kasacyjną, zaskarżając ten wyrok w całości i formułując zarzuty naruszenia:
I. na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. - przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w związku z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w związku z art. 135 P.p.s.a., poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie, że organ naruszył przepisy art. 87 ust. 2 u.p.t.u., gdy tymczasem DIAS nie naruszył ww. przepisów, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku dokonanej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia winien oddalić skargę, a nie uchylić zaskarżone postanowienie;
II. na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. – przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. w związku z art. 121 § 1, art. 124 i art. 217 § 2 ustawy O.p. w związku z art. 135 P.p.s.a., poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznanie, że organ naruszył przepisy ww. art. O.p., gdy tymczasem DIAS nie naruszył ww. przepisów, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku dokonanej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia winien oddalić skargę, a nie uchylić zaskarżone postanowienie.
W związku z powyższymi naruszeniami prawa, organ wniósł o uchylenie skarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA oraz o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
2.2. Strona w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
3.1. Skarga kasacyjna organu nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sformułowane w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 87 ust. 2 u.p.t.u. czy art. 121 § 1, art. 124 oraz art. 217 § 2 O.p. w związku z art. 87 ust. 2 u.p.t.u. okazały się niezasadne, gdyż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA trafnie dostrzegł ich naruszenie przez organ drugiej instancji.
3.2. Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 25 października 2001 r., C - 78/00, wskazał że zwrot nadwyżki podatku jest fundamentalnym czynnikiem zapewniającym zachowanie zasady neutralności wspólnego systemu VAT; warunki zwrotu nie mogą podważać tej zasady przez zmuszanie podatnika do ponoszenia całości lub częściowego ciężaru podatku; państwa członkowskie mają pewną swobodę w tym zakresie, ale warunki te muszą pozwalać podatnikom w stosownych warunkach na odzyskanie całości "nadpłaty" wynikającej z nadwyżki podatku naliczonego; zwrot musi być dokonywany w rozsądnym terminie.
Z kolei w wyroku z dnia 18 grudnia 1997 r. w sprawach połączonych C - 286/94, C - 340/95, C - 401/95 i C - 47/96 stwierdzono, że stosowanie środków umożliwiających właściwym organom podatkowym wstrzymanie, w ramach działań zapobiegawczych, zwrotu podatku VAT w sytuacji uzasadnionych podejrzeń, iż miało miejsce obejście przepisów podatkowych, musi być dokonywane z poszanowaniem zasady proporcjonalności; środki te nie mogą więc iść dalej, niż jest to konieczne dla osiągnięcia celu (ochrony interesów budżetowych); nie mogą być stosowane w sposób prowadzący do systematycznego podważania prawa do odliczenia podatku jako zasady fundamentalnej VAT; zasadniczo sprawą sądu krajowego jest badanie, czy w konkretnej sprawie dane regulacje naruszają zasadę proporcjonalności.
3.3. Nie budzi wątpliwości, że jeżeli zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, Naczelnik Urzędu Skarbowego może przedłużyć termin zwrotu podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Jednak organ podatkowy decydując o przedłużeniu terminu zwrotu VAT ma obowiązek:
- wskazać jakie okoliczności budzą wątpliwości organu co do rzetelności rozliczenia, które uzasadniają przedłużenie terminu zwrotu podatku,
- przedstawić podjęte konkretne czynności weryfikacyjne, jak i zaplanowane w celu wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości oraz określenie potencjalnego czasu ich realizacji.
Przedłużenie terminu zwrotu nie może pełnić funkcji prewencyjnej, ani stanowić blankietowej podstawy do opóźniania wypłaty środków.
3.4. Choć termin zwrotu podatku może być przedłużany wielokrotnie, a obowiązujące przepisy nie przewidują limitu, ile razy może to nastąpić, to organ podatkowy ma obowiązek każdorazowo w wydanym postanowieniu wskazać konkretne okoliczności oraz uzasadnić, dlaczego w danej sprawie istnieje potrzeba dalszej weryfikacji rozliczenia VAT i jakie środki mają być podjęte jeszcze przez organ w celu wyjaśnienia tych wątpliwości i rozstrzygnięciu o zasadności zwrotu lub wszczęciu postępowania podatkowego w celu wydania stosownej decyzji. Oznacza to, że urząd skarbowy może wydawać kolejne postanowienia w tym zakresie, o ile każde z nich jest należycie uzasadnione i pozostaje związane z prowadzoną procedurą weryfikacyjną.
3.5. Rozpatrywana sprawa dotyczy rozliczenia za styczeń 2021 r. i jest wydanym jako 8 w kolejności postanowieniem przedłużającym termin zwrotu VAT do 31 lipca 2024 r. (postanowienia organu pierwszej instancji z dnia 14 grudnia 2023 r., a drugiej z dnia 7 marca 2024 r.).
3.6. Sprawa dotyczy prawidłowości rozliczenia przez spółkę transakcji w zakresie świadczenia usług niematerialnych na rzecz podmiotów: B. Ltd. z siedzibą na Malcie i B.1 z siedzibą w Singapurze, których spółka nie wykazała do opodatkowania na terytorium Polski, lecz zadeklarowała ich świadczenie poza terytorium kraju, na podstawie art. 28b ust. 1 u.p.t.u.
W zaskarżonym postanowieniu organ wskazał, że ustalenie adresu siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności przez podmioty z Malty i Singapuru jest kluczowe dla sprawy, tzn. stwierdzenia, czy do świadczenia spornych usług na rzecz ww. podmiotów powinien mieć zastosowania art. 28b ust. 1 u.p.t.u. poprzez opodatkowanie tych usług poza terytorium kraju.
3.7. W tym celu:
1) organ kontrolny wielokrotnie występował z wnioskiem do maltańskiej administracji podatkowej o informacje dotyczące B. Ltd. oraz o ustalenie rzeczywistego przebiegu transakcji pomiędzy kontrolowaną Spółką a podmiotem z Malty; we wnioskach skierowanych do administracji podatkowej Malty zwracano się m.in. z prośbą o przeprowadzenie oględzin siedziby i miejsca prowadzenia działalności Spółki; wszystkie otrzymane od administracji podatkowej Malty odpowiedzi oparte były na wyjaśnieniach M.B. - Prezesa Zarządu Spółki B. Ltd. i nie zawierały informacji potwierdzających stan faktyczny;
2) organ kontrolujący wystąpił także z zapytaniem do administracji Singapuru o udzielenie informacji dotyczących firmy B.1 Ltd., z siedzibą w Singapurze w celu ustalenia faktycznego miejsca siedziby i prowadzenia działalności; odpowiedzi udzielone przez administrację Singapuru oparte były również na wyjaśnieniach złożonych przez spółkę B.1 Ltd. (M.B.); z odpowiedzi nie wynika, aby władze Singapuru dokonały oględzin zgłoszonej siedziby spółki oraz miejsca prowadzenia działalności, ograniczyły się do przepisania wyjaśnień złożonych przez B.1 Ltd;
3) z uwagi na to, że na zadane przez organ kontrolny pytania nie udzielono wyczerpujących odpowiedzi i nie zostały przeprowadzone wnioskowane czynności w terenie, organ kontrolny wystąpił ponownie zarówno do maltańskiej jak i do singapurskiej administracji podatkowej; do dnia zakończenia kontroli odpowiedź nie wpłynęła do urzędu;
4) do akt kontroli została włączona informacja uzyskana od Pierwszego Radcy Przedstawiciela Szefa KAS w Referacie [...] Ambasady RP w X sporządzona na okoliczność zgromadzenia materiału dowodowego pozwalającego jednoznacznie ustalić adres siedziby lub głównego miejsca prowadzenia działalności na Malcie przez B. Ltd. i w Singapurze przez B.1 Ltd. w kontekście art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług.
3.8. Odnośnie powyższych okoliczności WSA trafnie zauważył, że organ opiera się na ogólnych i nie precyzyjnych przypuszczeniach, zamiast przedstawić konkretne dowody, potwierdzające tę tezę. Słusznie za niewystarczające Sąd ten uznał wskazanie na istotne braki w odpowiedziach zagranicznych administracji skarbowych (zwłaszcza brak oględzin w terenie i opieranie się na wyjaśnieniach pana M.B. – prezesa zarządu B. Ltd).
Jedynie uzupełniając prawidłową argumentację Sądu pierwszej instancji należy wskazać, że Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu z urzędu (znajomość z urzędu faktów urzędowych), znany jest wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2024 r. (sygn. akt III SA/Wa 2592/23), dotyczący postanowienia z 15 czerwca 2023 r. w tej samej kwestii dot. lutego 2021 r., w którym Sąd wskazał, że wraz z zażaleniem Spółka przekazała szereg dokumentów mających w jej ocenie znaczenie dla weryfikacji, czy prezentowane wątpliwości w zakresie zasadności zwrotu podatku VAT, rzeczywiście występują, m.in.:
- postanowienie NUS z dnia 23 września 2022 r. o włączeniu do akt postępowań podatkowych prowadzonych za okres od września 2019 r. do kwietnia 2020 r. odpowiedzi administracji podatkowej Malty na pięć wniosków SCAC skierowanych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] dotyczących B.,
- formularz wymiany informacji w zakresie VAT zawierający odpowiedź maltańskiej administracji podatkowej z dnia 20 października 2020 r. potwierdzający przeprowadzenie czynności weryfikacyjnych w terenie wobec B.,
- formularz wymiany informacji podatkowych z administracją podatkową Singapuru,
- protokół oględzin sporządzony przez notariusza uprawnionego do wykonywania zawodu w Singapurze pana C.F. potwierdzającego osobistą wizytę notariusza w biurze B.1 pod adresem [...], Singapore [...],
- protokół oględzin z dnia 11 marca 2022 r. sporządzony przez notariusza uprawnionego do wykonywania zawodu na Malcie pani dr YZ, potwierdzający osobistą wizytę notariusza w siedzibie B. pod adresem [...], S.
Następnie Sąd w ww. wyroku stwierdził, że: "Bez odpowiedzi ze strony organu pozostały twierdzenia Spółki co do weryfikacji siedzib prowadzenia działalności gospodarczej przez administracje podatkowe Malty i Singapuru, czy lokalnych notariuszy, którzy mieli wizytować miejsca prowadzenia działalności przez B. i B.1. Dowodami tym Skarżąca dążyła do obalenia twierdzeń organu co do braku wiarygodnych informacji z Malty i Singapuru w zakresie zorganizowania na miejscu działalności B. i B.1.
Pomimo przedłożonych dowodów i bez odniesienia się o ich treści DIAS w skarżonym postanowieniu nadal wskazuje na brak przeprowadzenia wnioskowanych przez polskie organy podatkowe czynności w terenie przez przedstawicieli administracji podatkowej Malty i Singapuru.
Tymczasem jak wskazuje Strona w świetle odpowiedzi od maltańskich władz podatkowych, które były już w posiadaniu organu, i które Spółka dołączyła do zażalenia siedziba B. na Malcie była wizytowana. Strona w zażaleniu przywołała własne tłumaczenie załączonego dokumentu SCAC z którego wynika: "W odniesieniu do tego pytania odwiedziliśmy lokal i stwierdziliśmy, że biuro jest urządzone w mieszkaniu i dzielone między inne firmy należące do tego samego właściciela [utajniony fragment], a mianowicie [utajniony fragment]. W czasie naszej wizyty był tam tylko jeden pracownik z trzech zatrudnionych przez [utajniony fragment - z kontekstu formularza wymiany informacji Spółka wywodzi, że wskazanym podmiotem jest B. Ltd. Istnieje szereg stanowisk pracy i stacji dokujących. W M. [utajniony fragment – z kontekstu formularza wymiany informacji Spółka wywodzi, że wskazanym miejscem jest Malta] nie ma magazynów".
Natomiast w przypadku załączonej do zażalenia w tamtej sprawie odpowiedzi Singapurskich władz podatkowych, również wskazuje ona na zwizytowanie siedziby B.1: "Biuro przy [...] jest głównym miejscem prowadzenia działalności B.2 od początku jej działalności. W tym biurze pracują pracownicy B.2. Biuro jest przeznaczone wyłącznie do użytku B.2. Powierzchnia biura to 200 metrów kwadratowych z wielką otwartą przestrzenią, kuchnią, trzema toaletami i powierzchnią magazynową. Biuro wyposażone jest w stanowiska przeznaczone dla maks. 10 pracowników oraz wyposażone jest w inny sprzęt wymieniony w załączniku. W załączniku znajdują się również zdjęcia B.2 przy [...]". W załączonym do formularza wymiany informacji podatkowych dokumencie wykazano ponadto, jakim sprzętem dysponowała B.1 w biurze przy [...], w tym: komputerami przenośnymi marki [...], monitorami komputerowymi marki [...], drukarkami marki [...], routerami Wi-Fi, biurkami i krzesłami biurowymi. Administracja podatkowa Singapuru przekazała także zdjęcia faktycznego biura B.1 mieszczącego się pod adresem [...].
Jako dodatkowe potwierdzenie ustaleń w terenie Spółka przekazała też protokoły sporządzone przez notariuszy z Malty i Singapuru, którzy mieli wizytować siedziby na miejscu."
Sąd w przywołanym wyroku podniósł, że "Strona neguje też przydatność protokołów w zakresie weryfikacji maltańskiego podmiotu przez Pierwszego Radcę Przedstawiciela Szefa KAS w Referacie [...] Ambasady RP w X wskazując, że dokonał on wyłącznie sprawdzenia adresów rejestracyjnych i nieaktualnych B., a pominął adres głównego miejsca prowadzenia działalności i tym samym nie odwiedził tego miejsca. Również i do tych twierdzeń organ się nie odniósł wskazując po raz kolejny na istotność tego dowodu dla ustalenia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej."
3.9. Co istotne, powyższe okoliczności znajdują potwierdzenie w dopuszczonym w trybie art. 106 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. dowodzie z fotokopii formularza wymiany informacji w zakresie VAT zawierającego odpowiedź maltańskiej administracji podatkowej z 22 października 2020 r. - na okoliczności tego, że na moment wydania postanowienia z 13 grudnia 2022 r. NUS dysponował potwierdzeniem dokonania weryfikacji faktycznego biura B. przez właściwą administrację podatkową.
Ponadto postanowienie NUS, na które zwraca uwagę Sąd w ww. cytacie, o włączeniu do akt postępowań podatkowych prowadzonych za okres od września 2019 r. do kwietnia 2020 r. ww. dokumentów weryfikacyjnych, datowane jest 23 września 2022 r., czyli również przed wydaniem przez NUS postanowienia z 14 grudnia 2023 r., będącego przedmiotem niniejszego postępowania.
Powyżej przytoczone okoliczności wskazują trafność oceny dokonanej przez WSA w zaskarżonym wyroku, zgodnie z którą argumentacja przedstawiona przez DIAS jest niewystraczająca do uzasadnienia przedłużenia terminu zwrotu – biorąc pod uwagę, że jest to przedłużenie ósme w ich szeregu, przedłużenie o ponad pół roku, dokonywane niemal trzy lata od upływu podstawowego ustawowego terminu zwrotu VAT za styczeń 2021 r., a zarazem jedno z wielu przedłużeń terminu zwrotu nadwyżek podatku naliczonego nad należnym wykazanych w deklaracjach VAT-7 Spółki.
W niniejszej sprawie wymagane jest zatem ustosunkowanie się organu odwoławczego do powyższych okoliczności, w sytuacji gdy organ ten w zaskarżonym postanowieniu podnosi, że przedłużenie postępowania weryfikacyjnego uzasadnione jest potrzebą ustalenia miejsca świadczenia spornych usług w świetle art. 28b ust. 1 u.p.t.u. i organ oczekuje na udzielenie wyczerpujących odpowiedzi od administracji podatkowej Malty i Singapuru, gdyż nie zostały przeprowadzone wnioskowane czynności w terenie.
3.10. Ponadto należy zwrócić uwagę, na niespójności postanowienia organu, który przedłuża dokonanie zwrotu podatku z uwagi na weryfikację miejsca świadczenia spornych usług z uwagi na brak ustaleń co do siedziby ww. podmiotów zagranicznych, a jednocześnie wskazuje, że "z protokołu kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] w firmie I. Sp. k. wynika, że spółka B. Ltd. wykształciła w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast z zeznań świadków oraz zebranego materiału dowodowego firma B.1 Ltd. nie ma faktycznego miejsca prowadzenia działalności w Singapurze, lecz w Polsce. (...) Z ustaleń dokonanych w trakcie kontroli wynika, że pomimo braku odpowiedzi od administracji Malty i Singapuru, zgromadzony materiał dowodowy w trakcie niniejszej kontroli, jak również w trakcie kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] i kontroli celno-skarbowej przeprowadzonej przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...], pozwala stwierdzić, że Spółka B.1 Ltd. stałe miejsce prowadzenia działalności posiada w Polsce. A co za tym idzie pozwala ocenić, że w stosunku do usług wynikających z faktur wystawionych przez P. Sp. k. na rzecz B. Ltd. zarejestrowanej na Malcie oraz B.1 Ltd. w Singapurze nie powinien mieć zastosowania przepis art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług" (str. 13 i 14 postanowienia DIAS).
Skoro zatem z powyższych ustaleń - zdaniem organu - wynika, że "w stosunku do usług wynikających z faktur wystawionych przez P. Sp. k. na rzecz B. Ltd. zarejestrowanej na Malcie oraz B.1 Ltd. w Singapurze nie powinien mieć zastosowania przepis art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług", gdyż to wynika "pomimo braku odpowiedzi od administracji Malty i Singapuru" ze zgromadzonego materiału dowodowego w trakcie niniejszej kontroli, jak i czynności innych organów podatkowych, to jakie czynności mają przemawiać za dalszym przedłużeniem terminu zwrotu podatku, a nie wydaniem stosownych decyzji w tym zakresie, w ramach stosownego postępowania?
3.11. Za prawidłowe należy więc uznać wskazania Sądu co do dalszego procedowania przez organ drugiej instancji w ramach ponownie prowadzonego postępowania. Wskazania te korelują bowiem nie tylko z zastrzeżeniami tego Sądu szczegółowo opisanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dotyczącymi braków uzasadnienia wydanych w niniejszej sprawie postanowień oraz braków materiału dowodowego, jak i istotą instytucji wstrzymania wnioskowanego przez Stronę podatku wymagającą podania przez organ konkretnych przyczyn uzasadniających możliwość przedłużenia terminu zwrotu podatku.
3.12. Podsumowując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie wyjaśniono na jakich przesłankach faktycznych oparto się przedłużając termin zwrotu różnicy podatku i że wydano je z naruszeniem art. 87 ust. 2 u.p.t.u. – przez przedłużenie terminu zwrotu VAT bez podania dostatecznej racji oraz art. 121 § 1, art. 124 i art. 217 § 2 O.p. – poprzez nieprzekonujące i naruszające zaufanie podatnika uzasadnienie. Podniesione zatem w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia tych przepisów nie były zasadne.
3.13. W tym stanie rzeczy, uznając skargę kasacyjną za pozbawioną uzasadnionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 i art. 205 § 2 P.p.s.a.
Elżbieta Olechniewicz Janusz Zubrzycki Izabela Najda-Ossowska
sędzia WSA (del.) sędzia NSA sędzia NSA
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
