Postanowienie SN z dnia 25 czerwca 2026 r., sygn. II KO 62/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk
w sprawie J.K.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 25 czerwca 2026 r.
wniosku skazanego o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt II AKa 301/24,
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt VIII K 196/21,
na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
postanowił
odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego.
UZASADNIENIE
W dniu 18 grudnia 2025 r. do Sądu Najwyższego przekazane zostało przez Sąd Apelacyjny w Warszawie pismo skazanego J.K., z którego treści wynika, że jest to wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt II AKa 301/24, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2024 r., sygn. akt VIII K 196/21.
W uzasadnieniu wystąpienia skazany podniósł jedynie, że nie są mu znane zarzuty przypisane wskazanym wyżej wyrokiem oraz ich podstawa prawna.
W zażaleniu skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2026 r., II KO 261/25 (orzeczenie to uchylone zostało na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2026 r., II KZ 8/26) J.K. wskazał, że nie uczestniczył w postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt AKa 301/24, ponieważ nie ze swojej winy nie został o nim powiadomiony, co pozbawiło go prawa do obrony, gdyż zarzuty przeciwko niemu oparto na fałszywych twierdzeniach współoskarżonych, których nie mógł zakwestionować na rozprawie, bo o niej nie wiedział, chociaż jego udział w tej czynności procesowej był obowiązkowy. Nadto powołał się na swój stan zdrowia, skutkujący leczeniem w szpitalu w związku z doznanymi urazami oczu i kończyn oraz zasygnalizował możliwość podważenia dokonanych w sprawie ustaleń w oparciu o zeznania M.W. i K.S. oraz dodatkowe dowody, które – jak stwierdził – przedstawi na rozprawie po wznowieniu postępowania. Na podobną argumentację powołał się w piśmie z dnia 16 czerwca 2026 r. (brak informacji o toczącym się postępowaniu spowodowany pobytem w szpitalach, wydanie wyroku zaocznego pod jego nieobecność o czym nie wiedział, istnienie dowodów na jego niewinność).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
