Wyrok SN z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. II CSKP 2405/22
28 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Krajewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Ireneusz Kunicki
SSN Ewa Stefańska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 28 kwietnia 2026 r. w Warszawie
skargi kasacyjnej S. spółki komandytowej w Ś.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 13 sierpnia 2021 r., VII AGa 192/20,
w sprawie z powództwa S. spółki komandytowej w Ś.
przeciwko B. spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.
Ireneusz Kunicki Marcin Krajewski Ewa Stefańska
(E.M.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 18 października 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził od B. S.A. w W. na rzecz S. spółka jawna w Ś. (obecnie: S. spółka komandytowa w Ś.) 1 254 352,32 zł z odsetkami oraz obciążył w całości pozwanego kosztami procesu. Zasądzona kwota była równa należności, którą powódka obciążyła pozwanego z tytułu dopłaty do ceny betonu i kruszywa zakupionych przez pozwanego od powódki.
Sąd pierwszej instancji ustalił, że 6 kwietnia 2009 r. strony zawarły umowę zatytułowaną jako „Umowa dostawy nr […]”. Umowa dotyczyła zakupu przez pozwanego od powódki betonu i kruszyw na potrzeby budowy autostradowej obwodnicy W.
W § 7 ust. 1 zd. 2 umowy strony postanowiły, że w przypadku niezakupienia przez pozwanego kruszyw i betonów w minimalnej ilości określonej w § 1 umowy, powódka obciąży pozwanego dodatkowo kwotą 2,00 zł netto za każdą zakupioną tonę kruszywa i kwotą 10,00 zł netto za każdy zakupiony 1 m3 betonu.
Po zawarciu umowy współpraca stron układała się początkowo dobrze. Pozwany dokonywał zakupów zarówno betonu, jak i kruszywa, a powódka wystawiała faktury VAT, z których należności pozwany regulował. Z czasem jednak pozwany zaczął zgłaszać zastrzeżenia co do jakości dostarczanych materiałów, a pismem z 10 września 2009 r. odstąpił od umowy, powołując się na wadliwość dostarczonego betonu. Powódka nie uznała zasadności podnoszonych zarzutów, a 6 grudnia 2010 r. w związku z niezakupieniem przez pozwanego umówionej ilości kruszyw i betonów wystawiła fakturę VAT na dochodzoną w sprawie kwotę 1 254 352,32 zł. Pozwany nie uznał zasadności żądania zapłaty tej kwoty.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
