Wyrok SN z dnia 23 kwietnia 2026 r., sygn. II CSKP 12/25
23 kwietnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski (przewodniczący)
SSN Marcin Trzebiatowski
SSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca)
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2026 r. w Warszawie
skargi kasacyjnej R.B. i W.B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 7 listopada 2022 r., VI ACa 977/21,
w sprawie z powództwa R.B. i W.B.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
uchyla zaskarżony wyrok w pkt. I i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Marcin Trzebiatowski Maciej Kowalski Kamil Zaradkiewicz
[M.O.]
UZASADNIENIE
Sąd pierwszej instancji ustalił, że powodowie zawarli z poprzednikiem prawnym pozwanej umowę pożyczki hipotecznej na kwotę 114 355,61 CHF. Strony ustaliły, że pożyczka zostanie wypłacona przez bank w PLN po przeliczeniu kwoty określonej w umowie według aktualnego kursu kupna dewiz wynikającego z tabeli kursów walut obowiązującej w banku w dniu wypłaty pożyczki. Spłata pożyczki oraz prowizji miała być z kolei dokonywana w PLN jako równowartość wymagalnej kwoty spłaty wyrażonej w walucie CHF po jej przeliczeniu na PLN według kursu sprzedaży dewiz określonego w tabeli kursów banku.
W dniu 23 października 2019 r. powodowie złożyli reklamację, w której wskazali m.in., że w umowie pożyczki zostały zastosowane niedozwolone klauzule umowne związane ze stosowaniem jednostronnie ustalanych przez bank kursów walutowych. Reklamacja nie została uwzględniona przez pozwaną.
Sąd a quo ustalił również, że w okresie od stycznia 2010 r. do listopada
2019 r. powodowie dokonali na rzecz pozwanej spłat w łącznej wysokości
103 401,03 zł oraz 56 663,13 CHF.
W ocenie Sądu pierwszej instancji powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Sąd a quo przyjął, że za sprzeczną z dobrymi obyczajami należy uznać możliwość jednostronnego ustalenia wysokości świadczenia drugiej strony, wskazując, że tabela kursów ustalana była jednostronnie przez wierzyciela - w tym przypadku przez przedsiębiorcę, podmiot silniejszy ekonomicznie. Sąd nie podzielił jednocześnie stanowiska pozwanej, że nie doszło do naruszenia interesów konsumentów, albowiem w chwili zawierania umowy oprocentowanie pożyczki było korzystniejsze oraz że nie mieli oni zdolności kredytowej, gdyby chcieli zaciągnąć kredyt złotówkowy. Sąd podkreślił w tym kontekście, że na koszt zawartej umowy pożyczki wpływ miało nie tylko oprocentowanie, lecz również kurs kupna lub sprzedaży waluty CHF a te dyktował pozwany bank oraz że ryzyko konsumentów związane ze wzrostem kursu waluty nie było ograniczone - nie dysponowali oni także ani wiedzą ani możliwością zabezpieczenia się przed tym ryzykiem.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
