Postanowienie SN z dnia 28 maja 2026 r., sygn. I CSK 1520/25
28 maja 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B. C.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej w M.
o uchylenie uchwał wspólnoty mieszkaniowej,
na skutek skargi kasacyjnej B. C.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 29 września 2023 r., I ACa 557/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(a.z.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 29 września 2023 r. powódka wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c.
Wskazała, że w sprawie występują następujące istotne zagadnienia prawne:
2) Czy roczne sprawozdanie we wspólnotach mieszkaniowych powinno być sporządzane według ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: „u.o.r.”)
Skarżąca podniosła także, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania, ponieważ została pozbawiona możliwości obrony swych praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.). Stosownie do art. 148 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2023 r., a zatem w czasie postępowania przed Sądem pierwszej instancji oraz złożenia apelacji od wyroku tego Sądu, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym było niedopuszczalne, jeżeli strona w pierwszym piśmie procesowym złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, chyba że pozwany uznał powództwo. Sąd drugiej instancji nie zauważył, że powódka w pozwie zawarła wniosek o przeprowadzenie rozprawy także pod jej nieobecność. Użycie w tym wypadku słowa „także” nie pozostawia wątpliwości, że domagała się rozpoznania sprawy na rozprawie. Wniosek o przeprowadzenie rozprawy podczas nieobecności powódki zawierał w sobie również wniosek o przeprowadzenie rozprawy w rozumieniu art. 148 § 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym w czasie postępowania w pierwszej instancji oraz złożenia apelacji. Literalne brzmienie wskazanego przepisu oraz argumenty a rubrica (przepis ulokowany w Dziale 1 „Przepisy ogólne o postępowaniach sądowych”) dają wynik interpretacyjny, zgodnie z którym wskazany przepis znajduje zastosowanie również w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. Mimo wniesienia w pozwie o przeprowadzenie rozprawy, taki wniosek staje się wiążący również dla sądu drugiej instancji. Wydanie wyroku przez sąd drugiej instancji z naruszeniem przepisu art. 148 § 3 k.p.c. skutkuje pozbawieniem strony możliwości obrony praw, a w konsekwencji powoduje nieważność postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
