Wyrok NSA z dnia 13 lutego 2026 r., sygn. I FSK 1670/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek, Sędzia WSA del. Adam Nita (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2905/24 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 października 2024 r., nr 1401-IOV-3.4103.76.2024.13.RŻ w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
W zaskarżonym wyroku z 30 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 2905/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej Sądem I instancji lub WSA) orzekał w następstwie skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w P. (określanego dalej jako Podatnik, Strona, Spółka lub Skarżący) na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (zwanego dalej Organem odwoławczym lub DIAS) z 31 października 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015 r. Czyniąc to, Sąd I instancji uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego od Organu odwoławczego na rzecz Skarżącego.
Stan faktyczny sprawy został precyzyjnie przedstawiony w wyroku Sądu I instancji, opublikowanym w CBOSA. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny prezentuje go wyłącznie w zakresie niezbędnym do zrozumienia realiów, w których zapadło jego orzeczenie. Działając w tych granicach, należy zwrócić uwagę na następujące okoliczności.
Według Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. (zwanego dalej Organem I instancji lub NUS) Spółka zawyżyła kwoty podatku naliczonego do odliczenia. Stało się tak na skutek uwzględnienia podatku naliczonego z faktur VAT niedokumentujących rzeczywistych transakcji. Wskazane, szczególnego rodzaju rachunki zostały wystawione przez P1. Sp. z o. o. w L. (zwaną dalej Kontrahentem lub Partnerem handlowym podatnika). Zdaniem Organu I instancji Strona uczestniczyła w transakcjach w obrocie paliwami płynnymi, mających na celu wyłudzenia w podatku od towarów i usług. Jej działalność jest zaś nacechowana świadomym uczestnictwem w karuzeli podatkowej, a co najmniej niedochowaniem przez Podatnika należytej staranności w transakcjach ze wskazanym Kontrahentem. Jak przy tym wywiedziono, rzeczywistym dostawcą towaru była A. Ten podmiot przewoził paliwo bezpośrednio z Niemiec i Litwy do Polski, do swoich odbiorców. Fakturowy obieg paliwa był natomiast odmienny niż w rzeczywistości. Według Naczelnika Urzędu Skarbowego, A. oferowała paliwo po cenach obniżonych (kalkulowanych z uwzględnieniem nieodprowadzenia podatku od towarów i usług). W związku z zaistniałym procederem, w którym uczestniczył ten podmiot, do rzeczywistego uiszczenia podatku od towarów i usług nigdy bowiem nie doszło.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
