Wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2026 r., sygn. I FSK 433/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia WSA del. Adam Nita (sprawozdawca), Protokolant Magdalena Kałuska, po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Gd 837/22 w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2022 r. nr 2201-IOV-1.4103.217.2021/10/11 w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
W zaskarżonym wyroku z 22 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 837/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (zwany dalej Sądem I instancji lub WSA) orzekał w następstwie skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. (określanego dalej jako Podatnik, Strona, Spółka lub Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (zwanego dalej DIAS lub Organem odwoławczym) z 3 czerwca 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. Czyniąc to, Sąd I instancji oddalił skargę.
Przyczyną sporu zaistniałego w relacjach pomiędzy stronami postępowania sądowoadministracyjnego było zakwestionowanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kartuzach (określanego dalej mianem Organu I instancji lub NUS), przy późniejszej akceptacji DIAS odliczenia przez Podatnika naliczonego podatku od towarów i usług. Został on wykazany w jednej fakturze z 30 czerwca 2015 r., wystawionej przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (zwanego dalej Kontrahentem lub Partnerem handlowym podatnika). Zgodnie z treścią tego dokumentu, potwierdzał on "prace zgodnie z protokołem z dnia 30.06.2015". NUS doszedł natomiast do przekonania, że faktura nie dokumentuje czynności faktycznie wykonanych, a tym samym nie stanowi ona podstawy do odliczenia podatku naliczonego. Jak już wcześniej wskazano, zapatrywanie to podzielił Dyrektor Izby Administracji Skarbowej. W konsekwencji utrzymał on w mocy decyzję Organu I instancji
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
