Wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2025 r., sygn. I OSK 639/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: sędzia NSA Maciej Dybowski sędzia del. WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. S., A. Z., Z. U., H. K. i W. U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1810/23 w sprawie ze skargi A. S., A. Z., Z. U., H. K. i W. U. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr DNI.rn.625.41.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2023r. sygn. akt I SA/Wa 1810/23, oddalił skargę A. S., A. Z., Z. U., H. K. i W. U. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 sierpnia 2023 r. nr DNI.rn.625.41.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku została złożona przez A. S., A. Z., Z.U., H. K. i W. U., którzy zaskarżyli wyrok w całości. Orzeczeniu zarzucili:
I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), a to:
1.1. naruszenie art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 roku — Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 roku nr 153, poz. 1269 z późn. zm., dalej również jako "p.u.s.a. ) poprzez bezzasadne oddalenie skargi przez WSA w Warszawie, podczas gdy prawidłowa analiza sprawy i prawidłowe wykonanie przez WSA obowiązku kontroli legalności działalności administracji publicznej powinny były doprowadzić do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 sierpnia 2023 roku (znak: DNI.rn.625.41.2023). jak i poprzedzającej jej decyzji z dnia 01 marca 2023 roku (znak: GZ.rn.625.392.2014) zgodnie z wnioskami skargi, co odpowiada również temu samemu zarzutowi naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a., które błędnie nie zostały przez WSA zastosowane, mimo naruszenia przepisów prawa procesowego, jak i materialnego, jakich dopuścił się Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przy wydawaniu decyzji w przedmiocie stwierdzenia umorzenia w całości z mocy prawa postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 30 kwietnia 1949 r., nr UR/2.VII.1/197;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
