Wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. II OSK 241/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Miron sędzia del. WSA Grzegorz Antas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2024 r. sygn. akt IV SA/Wa 1560/24 w sprawie ze skargi L.M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia 13 maja 2024 r. nr DL.WIIPO.4100.5747.2024/ACh w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem z 5 listopada 2024 r., IV SA/Wa 1560/24 oddalił skargę L.M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (dalej: SUdSC) z 13 maja 2024 r., nr DL.WIIPO.4100.5747.2024/Ach, utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z 1 marca 2024 r., nr WSC-II.S.6151.64822.2023, którą wskazany organ, działając na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 4 i 5 lit. b w zw. z art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2023 r. poz. 519 ze zm.), dalej: u.c., a także art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), dalej: k.p.a., odmówił skarżącej, obywatelce Zimbabwe udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
L.M. złożyła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając Sądowi I instancji, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.c. w związku z artykułem 2 Konstytucji poprzez błędną jego wykładnię polegającą na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że cudzoziemiec podlega w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy sankcji administracyjnej przewidzianej w art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.c. bez względu na okoliczność, czy miał świadomość posłużenia się dokumentem podrobionym lub przerobionym jako autentycznym, podczas gdy wedle prawidłowej wykładni, uwzględniającej konstytucyjne zasady proporcjonalności, sprawiedliwości społecznej i demokratycznego państwa prawa, zastosowanie sankcji administracyjnej przewidzianej przepisem wymaga, aby cudzoziemiec co najmniej miał świadomość posłużenia się dokumentem podrobionym lub przerobionym jako autentycznym albo świadomość podjęcia takich działań przez pełnomocnika w jego imieniu; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 10 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy organ zaniechał jakiejkolwiek merytorycznej oceny zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie okoliczności dotyczącej wiedzy i świadomości cudzoziemca odnośnie do posłużenia się przez pełnomocnika dokumentem nieautentycznym, jedocześnie pozbawiając cudzoziemca prawa do obrony (czynnego udziału), uniemożliwiając mu zgłoszenie i przeprowadzenie jakichkolwiek dowodów świadczących na korzyść cudzoziemca; 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez oddalenie skargi wskutek przyjęcia, jako własnej, dowolnej oceny dowodów dokonanej przez organ, niezgodnej z logiką i doświadczeniem, polegającej na ustaleniu, że cudzoziemiec świadomie posłużył się dokumentem podrobionym lub przerobionym w celu użycia go za autentyczny, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że czynność ta została dokonana przez pełnomocnika bez wiedzy i świadomości cudzoziemca; 4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 32 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), dalej: k.c., poprzez oddalenie skargi z uwagi na przyjęcie, że zakwestionowana czynność pełnomocnika polegająca na posłużeniu się nieautentycznym dokumentem odnosi bezpośredni skutek względem cudzoziemca, podczas gdy czynność ta choć formalnie mieściła się w granicach umocowania, to jako czynność sprzeczna z prawem i wolą mocodawcy, dokonana z rażącym pogwałceniem jego interesów oraz zasad współżycia społecznego, winna być uznana za czynność nieważną z mocy prawa, która nie odnosi skutku względem cudzoziemca.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
