Postanowienie SN z dnia 30 marca 2026 r., sygn. I CSK 4115/24

30 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Monika Koba

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki M.K. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu niniejszego postanowienia do dnia zapłaty.

[A.T.]

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 15 czerwca 2023 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa w Warszawie zasądził od pozwanego Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz powódek M.K. i B.S. kwotę 49 286,73 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 14 maja 2022 r. do dnia zapłaty; w pozostałym zakresie powództwo oddalił i orzekł o kosztach procesu.

Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 18 grudnia 2023 r. - orzekając na skutek apelacji powódek i pozwanego - zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że: zasądził dodatkowo od pozwanego na rzecz powódek kwotę 6 828,58 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi za okres od 14 maja 2022 r. do dnia zapłaty; oddalił apelację pozwanego i orzekł o kosztach procesu za obie instancje.

Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez pozwanego.

We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pozwany powołał się na przesłanki z art. 398⁹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. (omyłkowo we wniosku odwołano się także do przesłanek wymienionych w art. 398⁹ § 1 pkt 3 i 4 k.p.c., na których jednak nie oparto wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania).

Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie występują istotne zagadnienia prawne sprowadzające się do odpowiedzi na pytania:

(1) „Czy w przypadku stwierdzenia przez sąd powszechny, że klauzule określające kurs walutowy, stosowany do określenia wysokości świadczenia stron w walucie krajowej, zawarte w umowie kredytu indeksowanego kursem waluty obcej, zawartej przez przedsiębiorcę z konsumentem, mają charakter niedozwolonych postanowień umownych (postanowień abuzywnych) w rozumieniu art. 385 § 1 k.c., sąd krajowy poprzez zastosowanie przepisów prawa cywilnego dotyczących wykładni oświadczeń woli oraz treści czynności prawnych powinien uzupełnić stosunek prawny umowy kredytu treścią wynikającą z przepisów prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym, jeżeli operacja ta zrealizuje cel art. 6 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (dalej: „Dyrektywa”) i przywróci faktyczną równowagę między stronami np. poprzez odwołanie do kursu średniego NBP do rozliczeń stron na podstawie art. 358 § 2 k.c., bądź art. 69 ust. 3 Pr.Bank., ewentualnie art. 24 ustawy o NBP, art. 41 ustawy Prawo wekslowe lub poprzez wykładnię oświadczeń woli stron na podstawie art. 65 k.c.?”;

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się