Postanowienie SN z dnia 24 marca 2026 r., sygn. I PSK 242/26
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Korzeniowski
w sprawie z powództwa D.M.
przeciwko Szpitalu w C.
o wynagrodzenie za pracę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w dniu 24 marca 2026 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego
w Częstochowie z dnia 10 lutego 2025 r., sygn. akt IV Pa 217/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powódki D.M. 1.350 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, z odsetkami z art. 98 § 11 k.p.c.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Częstochowie wyrokiem z 10 lutego 2025 r. oddalił apelację pozwanego Szpitala w C. od wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie
z 19 czerwca 2024 r.
Sąd Okręgowy uznał, że skoro pracująca u pozwanego jako pielęgniarka D.M. przed 29 czerwca 2022 r. była przez pracodawcę przypisana do 7 grupy zawodowej (przez czynności faktyczne, zwłaszcza wypłacanie jej wynagrodzenia za pracę według współczynnika właściwego dla tej grupy) i od tego dnia „niejako automatycznie” została przeniesiona do 2 grupy zawodowej, to jej wynagrodzenie za pracę od 1 lipca 2022 r. powinno być ustalane przy zastosowaniu współczynnika pracy 1,29. Jeśli zaś pracodawca chciał w tym zakresie dokonać zmiany, do czego miał prawo, to musiał zawrzeć w tym zakresie z powódką porozumienie zmieniające warunki pracy i płacy, ewentualnie dokonać jej wypowiedzenia zmieniającego warunki pracy i płacy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
