Wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. I OSK 867/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Monika Nowicka Sędziowie sędzia NSA Krzysztof Sobieralski (sprawozdawca) sędzia del. WSA Joanna Skiba Protokolant starszy asystent sędziego Marta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych R.G. oraz K.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 138/21 w sprawie ze skargi R.G. i K.G. na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 13 listopada 2020 r. nr DLI-IV.7615.80.2020.MW w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość 1. oddala skargi kasacyjne; 2. zasądza od R.G. oraz K.G. solidarnie na rzecz Ministra Finansów i Gospodarki kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwany dalej "Sądem I instancji", wyrokiem z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 138/21, oddalił skargę R.G. i K.G., zwanych dalej "skarżącymi" lub "skarżącymi kasacyjnie", na decyzję Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, zwanego dalej "Ministrem", z dnia 13 listopada 2020 r., nr DLI-IV.7615.80.2020.MW, w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość.
Od wyroku Sądu I instancji skargi kasacyjne wnieśli R.G. oraz K.G. Zaskarżając wyrok Sądu I instancji w całości, podniesiono obie podstawy kasacyjne przewidziane w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
W skargach kasacyjnych postawiono następujące zarzuty:
a) naruszenie, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. w związku z art. 7 i art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", (błędnie wskazanej w skardze kasacyjnej jako K.p.c.) oraz art. 18 ust. 1e ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1363 ze zm.), zwanej dalej "specustawą drogową", poprzez nieprawidłową kontrolę sądową działalności administracji publicznej wyrażającą się w naruszeniu przepisów postępowania przez nieuwzględnienie naruszenia przez organ obowiązku podjęcia z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie słuszny interes skarżących, jak i poprzez brak realizacji obowiązku czuwania nad tym, aby skarżący nie ponieśli szkody z powodu nieznajomości prawa, w tym poprzez nie udzielenie im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, zwłaszcza poprzez nie poinformowanie skarżących w sposób szczegółowy o tym, od jakich okoliczności zależy rozstrzygnięcie sprawy i jakie dowody powinny być przedstawione przez stronę, aby zostało wydane rozstrzygniecie o treści żądanej przez skarżących;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
