Wyrok NSA z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. II OSK 1010/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski sędzia del. WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant starszy asystent sędziego Anita Lewińska-Karwecka po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 2003/22 w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 lipca 2022 r. znak: [...] w przedmiocie uznania za obywatela polskiego 1. uchyla zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 24 czerwca 2022 r., nr [...], 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz A. Z. kwotę 1.160 (jeden tysiąc sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 grudnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 2003/22, oddalił skargę A. Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 29 lipca 2022 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody Pomorskiego z 24 czerwca 2022 r. o odmowie uznania skarżącego za obywatela polskiego. Wyrok ten został wydany w następujących okolicznościach faktycznych.
Organy administracji obu instancji uznały, że skarżący spełnia przesłanki uznania go za obywatela polskiego wskazane w art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 465), jednakże zachodzi też przesłanka negatywna określona w art. 31 pkt 2 powołanej ustawy. Zaistnienie tej negatywnej przesłanki wynikało w ocenie organów administracji obu instancji z faktu, że skarżący w latach 2018-2021 popełnił liczne wykroczenia w ruchu drogowym, za które każdorazowo był karany mandatami karnymi i w związku z tym figuruje w bazie Krajowego Systemu Informacyjnego Policji.
W skardze skarżący podniósł, że sam fakt popełnienia w przeszłości wykroczeń drogowych nie jest wystarczający dla uznania, że cudzoziemiec stanowi zagrożenie w rozumieniu art. 31 pkt 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim. Zarzucił organom administracji niewzięcie pod uwagę jego "ogólnej postawy" i "sposobu jego zachowania", a także pominięcie faktów, że terminowo wykonał wszystkie nałożone na niego kary za popełnione wykroczenia drogowe, "podjął działania w celu zapobiegnięcia popełnieniu kolejnych wykroczeń w przyszłości" (wziął udział w szkoleniu przeprowadzonym przez Pomorski Ośrodek Ruchu Drogowego w Gdańsku, które miało na celu "zredukowanie liczby punktów karnych, a także zwiększenie kompetencji dot. zagrożenia na drodze i świadomości kierowcy odnośnie skutków kolizji i wypadków drogowych"), a od września 2021 r. nie popełnił żadnego wykroczenia ani przestępstwa. Zarzucił ponadto pominięcie ocen Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w Gdańsku oraz Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej w Gdańsku, w których stwierdzono, że skarżący "nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo zagrożenia ochrony bezpieczeństwa publicznego i porządku publicznego".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
