Wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. II OSK 129/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: sędzia NSA Anna Żak sędzia del. WSA Jan Szuma (sprawozdawca) Protokolant: starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.H. i A.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 688/23 w sprawie ze skargi B.H. i A.H. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2023 r. nr 288/2023 znak: WSE.7722.9.2023.MULE w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 688/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi B.H. i A.H na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej: "Wojewódzkim Inspektorem") z dnia 13 kwietnia 2023 r., nr 288/2023, utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (zwanego dalej: "Powiatowym Inspektorem") z dnia 27 lutego 2023 r., nr 66/23, o odmowie uwzględnienia zarzutu zobowiązanych B.H. i A.H w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 7 stycznia 2013 r., nr 01/13. Postępowanie to dotyczyło wykonania decyzji Powiatowego Inspektora z dnia 24 września 2012 r., nr 351/12, nakazującej wymienionym, określonym jako "zamieszkałym w K., [...]", rozbiórkę obiektu budowlanego o funkcji mieszkalnej o wymiarach 7,47 x 4,90 m na działce nr [...] położonego w W. – [...], wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli B.H. i A.H, zarzucając naruszenie:
1. art. 15 § 1 w zw. z art. 33 pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (z uwagi na datę wszczęcia postępowania egzekucyjnego należało w sprawie brać pod uwagę brzmienie wymienionego aktu prawnego ogłoszone w tekście jednolitym Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 z późn. zm., to jest sprzed nowelizacji z dnia 11 października 2013 r., Dz. U. poz. 1289, zob. art. 123 ust. 1 tej ustawy; dalej: "u.p.e.a."), art. 40 § 1, art. 42 § 1 i art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (na datę zaskarżonego postanowienia tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej "K.p.a.") poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym uznaniu, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada abstrakcyjnemu stanowi faktycznemu określonemu w hipotezie normy prawnej i przyjęcie, że organ skutecznie doręczył skarżącym upomnienie na adres [...], oraz, że był to adres wskazany przez skarżących do doręczeń. Ich zdaniem nie był to tymczasem ich adres zamieszkania ani też wskazany przez nich adres do doręczeń. Wobec tego Sąd błędnie rozpatrzył zarzut skargi na postanowienie [błędnie napisano "decyzję"] organu drugiej instancji co do niedoręczenia skarżącym upomnienia z dnia 30 października 2012 r. Wadliwie przyjęto, że upomnienie zostało skutecznie doręczone poprzez fikcję doręczenia w miejscu zamieszkania lub pod wskazanym adresem do doręczeń, pomimo, że doręczenie nie mogło zostać uznane za skuteczne;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
